PROBLEM
Widzisz samego siebie z góry. Leżysz nieprzytomny na niebieskich kafelkach podłogi w pokoju hostelowym. Nawet z tej odległości widzisz, jak ruszają ci się powieki. Na co to reakcja? Wielki biały obiekt uwalnia swój słodki, konwaliowy zapach. Człowieczek zapomniał własne imię, ale wciąż pamięta to uczucie. Popatrz, rusza się! Skłania go ono do ruchu. Instynktownie sięga po najlepszą przyjaciółkę tego uczucia – butelkę Czerwonego Komandosa. Zakłada swoje disco ciuchy. Robi się coraz mniejszy i mniejszy...
Podczas badania
- −1 WładczośćCzłowieczek jest coraz dalej i dalej
Po przyswojeniu
- +20% do dystansu oddalenia widoku
- Motoryka: wszystkie limity nauki zwiększone o 1
ROZWIĄZANIE
...mały człowiek staje się coraz mniejszy i mniejszy, w miarę jak wznosisz się ponad ten świat domów dla lalek. Widzisz go na śniegu, na ulicy, w sklepie na rogu, aż w końcu w małym jak pudełko od zapałek domu. Siedzi przy oknie, przy białych kwiatach na parapecie. Czujesz stąd ich zapach. Jest paskudny. Jak biała żałoba. Współczesna śmierć. Rozwód lub coś podobnego. Jedyne, co możesz zrobić, to jeszcze się od niego oddalić. Niech stanie się mniejszy. Niech stanie się mniej tobą.
