Rozmowa · Konceptualizacja

Na ten napis należy patrzeć z góry.

„A to co, do cholery?” (Wskaż wiadomość na dachu).

Porucznik wyciąga szyję i mruczy: „WON DO DOMU”. Potem milknie na chwilę, a następnie kontynuuje: „To aerograffito. Jest skierowane do koalicyjnych aerostatów, które obserwują miasto z dolnych warstw troposfery”.

Skiń głową w milczeniu.

Niebo pozostaje obojętne na twoje milczące skinienie, ale porucznik wydaje się z niego cieszyć. Posyła ci przelotny uśmiech.

(Pomachaj w stronę nieba). „Dzień dobry, miła międzynarodowa społeczności. Dziękuję, że nad nami czuwasz”.

Niebo wydaje się jaśniejsze i bardziej przyjazne niż kiedykolwiek dotąd.

(Pogróź chmurom palcem). „WON DO DOMU!”

Niebo wydaje się bardziej złowrogie i złowieszcze niż kiedykolwiek dotąd.

„Co to jest aerostat?”

„Aerostat to statek powietrzny. Hybrydowy, częściowo usztywniony” – wskazuje odcinającą się na tle chmury małą kropkę. „To jest aerostat”.

„Ale czemu one tu są?”

„Posłuchaj” – mówi niecierpliwie porucznik. „To nie jest coś, co można wyjaśnić w kilku zdaniach. Mamy teraz ważniejsze sprawy na głowie, więc może do nich wróćmy, co?”

„Jak one się tak unoszą w powietrzu?”

„Mamy statki powietrzne? Gdzie mogę jeden zdobyć?!”

„Hej, Kim, dla kogo jest ta wiadomość na dachu?”