Rozmowa · Elektrochemia

Dobra jest, chłopie.

Tak teraz będzie zawsze, jak zamknę oczy?

Tak. Poczekaj tylko, aż zobaczysz ten, w którym jest ta laska, to będzie niezłe. Czujesz się dziś rano jeszcze gorzej niż poprzedniej nocy.

Jaka laska?

Nie wiesz? Jakaś dupa, która cię porobiła. Jeszcze ci się to przypomni. Zawsze się przypomina.

Co się ze mną dzieje, do cholery?

Chodzi ci o to, czemu jesteś tak zmęczony? Zbyt zmęczony i ponury, żeby choćby pomyśleć? To jest niepokojące, prawda? Tak się nie da być detektywem. Detektyw musi być w stanie myśleć.

Nie, nie o to chodzi. Naprawdę czuję się świetnie.

To nieprawda. Twoje serce wypompowało w końcu z krwiobiegu cały speed, kolego. Czas się znowu sztachnąć.

Nie rób tego. Bądź silny. Kac w końcu minie. Nie musisz sobie tego dalej robić.

W takim razie muszę go zdobyć więcej. Śledzenie to moje życie. (Wejdź w to).

Oczywiście! Martinaise to centrala speedu. Musisz tylko trochę powęszyć. Zaufaj własnemu nosowi.

Ty i speed znów będziecie szczęśliwi. Przekonasz ją, żeby wróciła do domu. Tym razem będzie inaczej.

Nie. Wytrzymam. Nie zacznę teraz szukać speedu.

Jesteś pewien? Chcesz żyć całymi dniami jako ta żałosna skorupa samego siebie? Przez jakiś tydzień? No, tak szczerze. Dwa tygodnie? Może trzy? Nie dasz rady. Do tego czasu zginie połowa miasta. Zwolnią cię.

Kogo ja oszukuję? Jasne, że chcę trochę speedu. (Wejdź w to).

Szybka regeneracja, chłopie! Staniesz raz dwa na nogi. Superdetektyw wraca do akcji.

To kłamstwo. Dam radę bez speedu. Połowa miasta wcale nie zginie... (Nie wchodź w to).

Jak sobie chcesz, powolna i smutna ludzka skorupo. Zobaczmy, jak sobie poradzisz bez tej iskry.

Cuno chyba ma speed. Powinienem go spytać i zacząć znowu wciągać. (Wejdź w to).

Zaraz. Ale co to jest... „speed”?

Speed to potężny stymulant centralnego układu nerwowego. Trzymał cię wczoraj cały dzień w ryzach mimo obezwładniającego kaca. Myślisz, że jakim innym cudem w ogóle podniosłeś się z tej podłogi?

Wstałeś z tej podłogi ze względu na święte śluby, jakie złożyłeś szesnaście lat temu. Złożyłeś je mnie. Że będziesz budził się co rano dokładnie o 7:30 aż do dnia swojej śmierci.

Nie bądź głupi. Nie było żadnych ślubów. Byłeś naspeedowany. Tylko dlatego się podniosłeś. Bez speedu nie możesz być śledczym, to proste.

To potęga, stary. Profesjonalizm. Sprawia, że znowu czujesz się młody i gotów do śledzenia jak na śledczego przystało! Gotów do wojny ze światem!

Jesteś za słaby, żeby teraz odmówić. Pobudki są najgorsze. Może kiedyś zdołasz powiedzieć „nie”...

Czemu to się dzieje?

Po prostu twoje serce wypompowało w końcu z krwiobiegu cały speed, kolego. Czas się znowu sztachnąć.

O mój boże, co to, do cholery, było...?

Och, to tylko sen. Masz takie przez cały czas. Dziś rano czujesz się jeszcze gorzej niż poprzedniej nocy.

Miałem właśnie absolutnie przepiękny sen. Podnoszący na duchu. Uzdrawiający.

Naprawdę? Bo czujesz się dziś rano jeszcze gorzej niż poprzedniej nocy.