Rozmowa · Elektrochemia

O rany! W ręce trzymasz pyrholidon – absolutny top, jeśli chodzi o syntetyczne halucynogeny. Rzadko spotykany, potężny wytwór epoki atomowej.

Spójrz na mały pojemniczek z płynem.

Jaki śmieszny mały kapselek! Nie zwracaj uwagi na straszne ostrzeżenia medyczne. To niewystarczające antidotum na chorobę popromienną, lecz potężne antidotum na nudę.

Zaraz. Choroba popromienna brzmi strasznie.

Przecież nie wywoła w tobie choroby popromiennej, durniu. Pyrholidon to idealny środek dla ćpającego policyjnego twardziela, który chce się trochę nagrzać.

Musisz obniżyć swój poziom napromieniowania – myśli twój żołądek. Wypij to.

Hmm... Otwórz pojemniczek.

Pojemnik jest ciepły w dotyku. A może to tylko przez twoją niecierpliwość? Odkręcasz pokrywkę i spoglądasz. Mała szczelina z boku pozwala na wyssanie zawartości niczym ostrygi! No dalej! Wyssij!

Wyssij go agresywnie.

Wciągasz w usta sporą porcję pachnącego silną chemią płynu. Po chwili wsiąka on w twój język. Kiedy przełykasz, prawie go już nie ma.

Smakuje jak benzyna.

Smakuje jak wiele rzeczy stapiających się w jeden wielki płomień w twoim gardle. Rozglądasz się, a świat wokół ciebie niespiesznie istnieje. Tak jak wcześniej. Teraz jednak jego brzegi liżą delikatne języki płomieni, jakby był podpaloną fotografią.

Naprawdę?

Nie. Oczywiście, że nie. To tylko metafora. Efekt tej pozaziemskiej kropli płynu jest powolniejszy i bardziej subtelny niż prawdziwych płomieni – choć równie ciepły.

To ciepło... Sprawia, że chcesz podzielić się swoim odkryciem z Kimem!

Ależ to się przyda w takiej pracy jak moja. [Zakończ myśl].

Już teraz możesz powiedzieć z pewnością, że zażyjesz jeszcze dużo pyrholidonu! Będziesz mógł dzięki niemu przyjrzeć się uważnie temu małemu, migocącemu światełku ukrytemu we wszystkich istotach ludzkich.

O ile zdołasz się nie porzygać. Bo trochę też jakby chce ci się po nim wymiotować.

W prawym dolnym rogu ekranu znajduje się przycisk PYRHOLIDONU! Narkotyk ten zapewnia +1 punkt do umiejętności związanych z PSYCHE: empatii, przekonywania, władczości, wewnętrznego imperium, esprit de corps i siły woli. Przydaje się to przed białymi testami, lecz odbiera ci zdrowie.

Będę w stanie stać prosto i iść?

A czemu nie? Ta opracowana na polecenie rządu substancja wydaje się bardzo łagodnie wpływać na takie rzeczy. Mógłbyś nawet obsługiwać maszyny! Ogniste maszyny!

Nie obsługuj jednak, proszę, żadnych ognistych maszyn.

„Kim, właśnie zażyłem kroplę tego leku na chorobę popromienną. Coś wspaniałego”.

„Cieszę się twoją radością” – odpowiada.

Ogień odbija się w soczewkach jego okularów i nadaje im złoty kolor. Po raz kolejny ogarnia cię niezachwiana pewność: ten człowiek jest twoim bratem.

Tylko z niczym tego nie mieszaj – myśli, patrząc na ciebie uważnie, i dopowiada sobie w głowie: Szczęśliwie wygląda na to, że utrzymuje równowagę. A, zresztą. Nie będę się w to mieszał.

O rany, Kim to niezły twardziel. Albo może miał już partnera ćpuna? O w mordę. To na pewno to! Widywał to już wcześniej.

Patrz tylko, jak wszyscy się tu odpalają na każdy strzępek informacji, który do ciebie dociera. A to tylko zwykłe „cieszę się twoją radością” porucznika. Coś wspaniałego.

Ogień odbija się w soczewkach jego okularów i nadaje im złoty kolor. Czujesz, że ten człowiek jest twoim bratem.

Boże, świat płonie?

Tak naprawdę to nie. To tylko metafora. Efekt tej pozaziemskiej kropli płynu jest powolniejszy i bardziej subtelny niż prawdziwych płomieni – choć równie ciepły.

Nie. Nie widzę tego.

Oczywiście. To tylko metafora. Efekt tej pozaziemskiej kropli płynu jest powolniejszy i bardziej subtelny niż prawdziwych płomieni – choć równie ciepły.

Smakuje jak... lek na chorobę popromienną.

Smakuje jak pocałunek.

Smakuje jak ogień.

Wciągasz w usta sporą porcję pachnącego silną chemią płynu. Po chwili wsiąka on w twój język. Kiedy przełykasz, prawie go już nie ma.

Nie będę niczego wysysał. [Zignoruj myśl].

Nie ma sprawy. To i tak środek dla odważnych i wrażliwych. Mógłby poprawić twoje interakcje z innymi. Ty jednak zrezygnowałeś z tej szansy. Nie szkodzi, za kilka godzin znów poczujesz potrzebę. Może wtedy wykażesz się większą odwagą?

Nie skorzystałeś tym razem z okazji, żeby zacząć zażywać PYRHOLIDON, ale bez obaw! Opcja jego użycia stanie się ponownie dostępna za 4 godziny.

Wyssij go odrobinę.

Wciągasz w usta maleńką porcję pachnącego silną chemią płynu. Po chwili wsiąka on w twój język. Kiedy przełykasz, prawie go już nie ma.

Wciągasz w usta maleńką porcję pachnącego silną chemią płynu. Po chwili wsiąka on w twój język. Kiedy przełykasz, prawie go już nie ma.

Zaraz, ale czy Kim nie zobaczy, że to zażywam?

A co on, twoja matka? Twoja au pair? Wyssij to! Wyssij ten łyk radosnego zagrożenia!

To nie jest coś, czego bym szukał. [Zignoruj myśl].

Epoki atomowej? To zbyt straszne. [Zignoruj myśl].