Rozmowa · „Najmniejszy kościół w Saint-Saëns”

Przenośny odtwarzacz – tego właśnie potrzebowałeś. Szpule wczepiają się w urządzenie z satysfakcjonującym kliknięciem. Taśma wsuwa się za magnetyczny czytnik.

Włącz odtwarzanie taśmy.

Wciskasz duży przycisk oznaczony Commencer i taśma zaczyna się obracać. Po chwili opóźnienia z głośnika dobiega melodia...

Umieść odtwarzacz w bezpiecznej odległości od uszu i czekaj.

Rozlega się prosta, melancholijna melodia zagrana na organach – odbija się echem w korytarzu. Dołącza do niej śpiew samotnego głosu...

Opowiada ci o najmniejszym kościele w Saint-Saëns otoczonym przez jeszcze mniejsze podwórze. Czujesz nieomal tę przybrzeżną mgłę na swojej skórze. To niesamowicie smutne.

Ledwie po kilku sekundach wiesz na pewno – to jest to. Dokładnie to, czego szukałeś. Numer, do którego rozwaliłeś pokój. Ten, który mówi, jak jest. To twoja melodia.

Kliknięcie, a potem chwila ciszy. Później taśma przestaje się obracać.

Zresztą ja już płaczę. I wyglądam głupio. I staro.

Płacz to dobra rzecz, dodaje twojemu występowi autentyczności. Poza tym znasz już słowa, bo słuchałeś ich jakieś milion razy!

Tak. Są tu wszystkie. Trzy zwrotki.

W dodatku na drugiej stronie taśmy jest wersja instrumentalna. To jakby cały świat ci mówił, że masz to zrobić. Na drodze stoi ci już tylko jedna przeszkoda...

Żadna przeszkoda mnie teraz nie powstrzyma.

Garte. Musisz go przekonać, żeby pozwolił ci zaśpiewać karaoke w Whirling. Jak już go namówisz, będziesz mógł wyrazić siebie. Wyrzucić ten ból. Sprawić, żeby wszyscy zrozumieli.

Porucznik patrzy bez słowa, jak wyciągasz taśmę z przenośnego odtwarzacza.

Porucznik przygląda się bez słowa, jak chowasz przenośny odtwarzacz.

Usuń taśmę.

Odtwarzacz natychmiast przełącza się z powrotem na „Piątkowe nocne rytmy”. Wibruje ci na ramieniu.

Jaka?

Czy mógłbym to zaśpiewać na karaoke? Chyba tak.

Pewnie, że mógłbyś to zaśpiewać! Wynieść w ten sposób smutek na zupełnie nowy poziom. No i znasz już słowa, bo słuchałeś ich jakieś milion razy!

Nie, nie mógłbym! To zbyt smutne. Popłakałbym się i znowu rozwalił pokój.

Nic się z tym na razie nie da zrobić.

Przyciśnij ucho do głośnika.

Brzmi to, jakby ktoś poruszał się po pokoju i się w nim rozgaszczał. Później rozlega się prosta, melancholijna melodia zagrana na organach – odbija się echem w korytarzu. Dołącza do niej śpiew samotnego głosu...

Nie teraz. [Schowaj taśmę].

Przenośny odtwarzacz – tego właśnie potrzebowałeś. Szpule wczepiają się w urządzenie z satysfakcjonującym kliknięciem. Taśma wsuwa się za magnetyczny czytnik.

Nie masz jak przesłuchać taśmy bez działającego magnetofonu stacjonarnego albo przenośnego.

Nawet jednak samo trzymanie taśmy w dłoni przyprawia cię o pewien smutek...

Lombard. W lombardzie na pewno mają magnetofon...