Rozmowa · Koordynacja oko-ręka

Trzymanie broni w ręku wydaje się naturalne i daje ci satysfakcję. Jest jak przedłużenie twojego ramienia – wypolerowana drewniana rączka scala się niemal z twoją dłonią.

Nie czas na to. [Odrzuć myśl].

Moja dłoń chyba ją rozpoznaje.

Przypomina ci się dzień, kiedy wziąłeś ją do ręki po raz pierwszy. Z lękiem i szacunkiem. Z nadzieją – próżną – że nie będziesz musiał z niej korzystać. Nad Jamrock świeciło słońce. To było tak dawno temu...

Schowaj broń, policjancie. Porządny, przestrzegający regulaminu funkcjonariusz powinien wiedzieć, że należy ją wyciągać tylko wtedy, kiedy jej użycie okaże się nieuniknione.

Ta broń – Poranek, parabellum – będzie jedynym, co oddzieli cię od pochłaniającej wszystko nicości pragnącej pożreć ten świat. Schowaj ją i czekaj, heroldzie. Już niedługo nadejdzie czas.

Pistolet Villiers kalibru 9 mm. Połączenie insulindiańskiej stali i revacholskiego rzemiosła. To z nim w dłoni chronić będziesz uczciwy lud twej ojczyzny i utrzymasz w szachu gości.

To twoja broń. Stanowi bardziej symbol niż narzędzie, zawsze bowiem, zawsze, istnieje racjonalne, mądre, rozsądne rozwiązanie każdego problemu. Schowaj ją i pamiętaj: masz moralną przewagę nad każdym.

Żelastwo znowu jest twoje, szefie. Powinieneś zajarać sobie z radości... a potem postrzelać do puszek, kurczaków czy czegoś takiego.

No właśnie, czemu nie palisz?

Ta broń – twoja broń – może być narzędziem zniszczenia, lecz również stworzenia. Artystyczny projekt Villiers-LaSalle. Czas posłać w serce Martinaise kulę odlaną z piękna.

Nareszcie! Najszybsza broń w Revacholu znów włada najwspanialszym narzędziem północy. Staniesz się postrachem miasta, chłopie!

To twoja broń. Jest zła, że ją zgubiłeś. Jak wszyscy. Możesz przynajmniej przycisnąć do jej zimnej stali usta, żeby przeprosić... a potem po prostu postarać się żyć dalej.

Ty żałosny zjebie!

Broń ta przydaje się tylko przeciw napastnikom z krwi i kości, a mimo to jest twoja. Może zdalni obserwatorzy dysponują też jakąś bronią... niekonwencjonalną?

Nie dysponują.

To twoja broń. A więc – siłą rzeczy – także obywateli. Ale głównie twoja. Ruszaj więc i im służ.

To twoja broń, a w świecie nieuzbrojonych cywilów człowiek z pistoletem jest królem. Ale w dobrotliwy, afirmujący życie sposób. Sprawiasz tylko, że tryby świata kręcą się bez zakłóceń. A przy okazji może uda ci się trochę zarobić?

To twoja broń. Gdybyśmy tak jeszcze znaleźli twoją osobowość...