Rozmowa · Papierek po morelowej gumie do żucia

Znowu jest – zapach moreli z nutą cynamonu. Pachnie jak jakieś bardzo dawne lato. Albo powierzchnia innej planety lub pradawna świątynia.

Weź głęboki, głęboki wdech.

Gorycz, cytrusy, słodycz. Zdają się przybierać na sile niczym blask przy każdym twoim wdechu...

Petrochemiczne produkty uboczne, z których stworzono te sztuczne aromaty, mocno przesyciły ten papierek. A może to tylko twoja pamięć wypełnia luki?

I nagle pod twoimi zamkniętymi oczami rozkwita wspomnienie skóry i kwietnych płatków. Toffi, śmietanki i odległości. Musiałeś się w tym zanurzyć.

Serce pracuje ci jak oszalałe, próbując nadążyć za paniczną pracą aktywujących ci się w całym mózgu synaps. Oszalałe ze strachu pompuje ci w żyłach kolejne litry krwi.

To bardzo, bardzo znajome. Harry. Proszę cię. Miałeś go wyrzucić.

To tak bardzo, bardzo znajome.

Pradawna świątynia?

Tak. Z najdawniejszej starożytności. Z bardzo, bardzo dawna. Sprzed tysiącleci. Stojąca na wyspie czasu, na którą nie da się już wrócić.

[Schowaj papierek].

Koniec lata...

Słońce chowa się w morzu, lecz jego wody nie wrą. Zmieniają się za to w płynne złoto. Przez moment światowy zapas metali szlachetnych wydaje się znacząco wzrastać. Jesteś bogaty...

Obok ciebie – ruch. Czyjegoś małego płaszcza. Ciepłego jak ten wieczór. Ale kiedy się ku niemu odwracasz – nic tam nie ma...

Poczekaj! Wróć tu!

Czemu rozmawiasz z papierkiem po gumie?

Gdzie on się podział?

Zgnieciony papierek po gumie do żucia. Na wytartym logo widzisz napis „Tutti Frutti”. Pachnie lekko morelami z ledwo wyczuwalną nutą cynamonu.

Czujesz się zmuszony podkreślić, że w cynamonie nie ma nic owocowego – to przyprawa produkowana z drzewnej kory.

Zatrzymam go. Na wszelki wypadek.

Pieczołowicie składasz papierek w kwadrat, po czym chowasz go do kieszeni. Ostrożnie. Z miłością wręcz, mimo dziwnego poczucia żalu.

Pieczołowicie składasz papierek w kwadrat, po czym chowasz go do kieszeni. Ostrożnie. Z miłością wręcz...

Czemu mnie w ogóle obchodzi ten papierek?

Dobre pytanie. Nie ma na nim zapisanej żadnej odpowiedzi ani tajnego hasła. A jednak jakoś cię przyciąga.

Przyciąga cię żal. Przestań, zanim zrobisz sobie krzywdę zwykłym papierkiem po gumie tutti frutti. Wyrzuć go, proszę.

Cynamon to nie owoc.

Czy zużyty papierek może wzruszyć ramionami? Bo masz wrażenie, że to właśnie robi. Tu nie chodzi o kwiaty czy korę? Więc o co? Czemu w ogóle na niego patrzysz?