Rozmowa · Próg bólu

Zdaje się, że jesteś potencjalnym samobójczym gliną! Z palcem wiecznie spoczywającym na przycisku „wysuń taśmę”. Wiesz co?

No?

Jedna kula powinna wystarczyć. Masz broń... i masz nabój.

I jeszcze urządziłeś z tego taki pokaz. Masz wrażenie, że wszyscy się teraz tego po tobie spodziewają.

Co to w ogóle ma znaczyć? Nie jesteś gotów na śmierć, to jakaś brednia.

To byłoby honorowe. Pokazałbyś im wszystkim. Jej też.

Hmm. Może powinienem. Tak. (Popatrz na broń i zacznij nad tym rozmyślać).

O tak. Cudownie byłoby poczuć znowu smak lufy. Ten kwaśny metal... Lecz to jeszcze nie teraz. Ale trzymaj się tego. Pozostań w mroku, a w końcu się to stanie.

Nie. To znak, że chcę żyć. (Odmów).

Dobrze. Urządzaj maskaradę przez kolejny dzień. To mogło być wielkie wyzwolenie, ale ty wolisz trzymać się śledztwa, partnera, świata... To żałosne.

„Samobójczy glina” brzmi nawet nieźle. Powinienem to przemyśleć. Ale tylko trochę.

O tak. Cudownie byłoby poczuć znowu smak lufy. Ten kwaśny metal... Może jest na to jakiś sposób? Jeszcze nie. Ale trzymaj się tego. Pozostań w mroku, a w końcu się to stanie.

Straszna szkoda. Bo to w stu procentach ja. Samobójczy glina.

Zdaje się, że jesteś samobójczym gliną! Z palcem wiecznie spoczywającym na przycisku „wysuń taśmę”. I wiesz co?

Durniu! Nie masz amunicji!

Zdaje się, że jesteś samobójczym gliną! Z palcem wiecznie spoczywającym na przycisku „wysuń taśmę”. I wiesz co?

Durniu! Masz amunicję, ale broni już nie!

Zdaje się, że jesteś samobójczym gliną! Z palcem wiecznie spoczywającym na przycisku „wysuń taśmę”. I wiesz co?

Durniu! Nie masz broni ani amunicji!