Rozmowa · Encyklopedia

Stas-Rajko! Jedna z najlepszych ciężarówek motorowych, jakie kiedykolwiek powstały w Zsiemsku. Stara, ale jara.

Kto takimi jeździ?

Wygląda na to, że niewiele osób spoza Graadu. I Zachodniego Revacholu.

Potężna maszyna. Ciężka. Mocna. Wygląda jak traktor.

Co za piękna ciężarówka! Chcę się dowiedzieć więcej!

Chętnie opowiem! Wartość tej ciężarówki znacząco spadła po przemalowaniu – wszystkie Stas-Rajko są fabrycznie błękitne. Kolekcjonerzy uznaliby zmianę lakieru za niewybaczalną.

Niebieski był też kolorem sztandarów Zygmunta Wielkiego. Dziwne... To właściwie wszystko, co wiesz o Stas-Rajko. I pradawnych władcach Zsiemska.

Chwila. Czy to jest traktor?

Tak. Zbudowana niczym traktor. I nawet tak wykorzystywana na prowincji w Zsiemsku! Zwróć uwagę na emblemat z porożem, symbol Stas-Rajko. Zrodzony, by dumnie czcić swoje skromne korzenie.

Fajowo, ale mam policyjne sprawy do załatwienia. [Odrzuć myśl].

„Hej, Kim, popatrz na to!”

„Stas-Rajko, KK-2. Klasyczny model” – odpowiada porucznik, kiwając głową. „Nie przypuszczałem, że zobaczę kiedykolwiek kolejny przemalowany egzemplarz po tym, co się stało ostatnim razem”.

„Co się stało ostatnim razem, Kim?”

„Stara sprawa z mojego komisariatu. Kilku migrantów ze Zsiemska zobaczyło stojący na ulicy powóz Stas-Rajko pomalowany tak jak ten – na błotnisto brązowy kolor. Zabili kierowcę na miejscu”.

„Stwierdzili, że to było zabójstwo honorowe. W huzarskim stylu. Zsiemska społeczność oprotestowała proces sądowy, wywieszając chorągwie jakiegoś króla czy coś w tym stylu” – wyjaśnia, kręcąc głową. „W demonstracji wzięło udział pięć tysięcy osób”.

Poprawka: cztery tysiące trzysta dziewięćdziesiąt pięć osób. Największy w historii publiczny protest przeciw postępowaniu sądowemu w Revacholu.

„Paskudnie mi cię poprawiać, Kim, ale na tym proteście było tylko cztery tysiące trzysta dziewięćdziesiąt pięć osób”.

„Czyżby, oficerze? Wierzę ci na słowo”.

Byłeś tam?

„Kim jest zsiemska społeczność?”

„To ludzie, za których ochronę nam płacą” – odpowiada porucznik, kręcąc głową. „I na tym zakończmy ten temat”.

„Ciekawe. Nim ruszymy dalej, chciałbym wygłosić opinię na temat tego malowania”.

„Jaką, detektywie?”

„Powinni byli zostawić błękitny kolor”.

„Na pewno nie pochodzisz ze Zsiemska?” – pyta, przez chwilę uśmiechając się razem z tobą.

Tak, jesteś tego pewien! A jeśli pochodzisz, to tylko na revacholski sposób (czyli w czterech-pięciu procentach).

„Myślę, że lepiej wygląda brązowo-czarna”.

„W porządku” – porucznik zdejmuje swoje okulary, aby je przetrzeć. „Nie zamierzam nikogo zabijać z tego powodu, ale widziałem ten model pomalowany na biało i niebiesko – i wygląda wtedy znacznie lepiej”.

„Jaki wyrok usłyszeli zabójcy?”

Przygląda się swojemu odbiciu w oknie samochodu. „Cztery lata w Spotkaniu za morderstwo”.

Porucznik wzrusza ramionami. „Sprawcy wyrazili skruchę. Ich przepraszam skróciło wyrok o osiem lat. Tak działa system”.

Więzienia w Porcie Przemysłowym Większego Revacholu są już pełne. Więźniowie są drodzy w utrzymaniu. Im dłuższy wyrok, tym wyższy koszt.

Rozumiem. [Zakończ myśl].

„Kim... Czy nasz wisielec mógł być kierowcą tej ciężarówki?”

„Czy to mogło być kolejne zabójstwo spowodowane kolorem Stas-Rajko?” – pyta, uśmiechając się krzywo. „Szczerze mówiąc, nie wygląda mi to na pojazd, którym jeździłby nasz denat, więc wstępnie wykluczyłbym taką możliwość”.

„Czy to mogło być kolejne zabójstwo spowodowane kolorem Stas-Rajko?” – uśmiecha się krzywo. „Naprawdę powinieneś poprosić mnie o wprowadzenie do naszego śledztwa, ale wstępnie wykluczyłbym, że te dwie sprawy mają ze sobą coś wspólnego”.

„Wolę unikać wyciągania tak daleko idących wniosków przed oględzinami zwłok” – stwierdza porucznik, uśmiechając się pod nosem. „Ale wstępnie wykluczyłbym taką możliwość”.

Chwila, może zdołam mu zaimponować. Czy wiem, co się stało ostatnim razem?

Nie. Wiesz tylko tyle, że ciężarówki te są zazwyczaj błękitne, jak barwy Zygmunta Wielkiego, dawnego władcy Zsiemska. Jego słynne sztandary były niebiesko-białe. Czyli takie, jak Stas-Rajko.

„Niech zgadnę, co stało się ostatnim razem, Kim: niebieski i biały to kolory Zsiemska. Ktoś pomalował ciężarówkę, zdenerwował kogoś i bum! Morderstwo”.

„To... Cóż, tak. Zgadza się – mniej więcej. Sprawców było wielu. Wywlekli kierowcę z pojazdu i przejechali go jego własną maszyną”.

„Stwierdzili, że to było zabójstwo honorowe. W huzarskim stylu. Zsiemska społeczność oprotestowała proces sądowy, wywieszając swoje flagi” – wyjaśnia, kręcąc głową. „W demonstracji wzięło udział pięć tysięcy osób”.