Rozmowa · Elektrochemia

Ta dziewczyna z trzeciej strony... To chyba najpiękniejsza istota, jaką kiedykolwiek wydrukowano na trzeciej stronie. Popatrz na te piegi! To z nich wywodzi się disco. Aż chce się rzucić w ich wir, co? Zbliżyć się do disco razem z Panną Trzecia Strona.

L'origine du disco! I zamierzasz tak potraktować tę górnolotną metaforę? Dopuścić się rażącej nieprzyzwoitości w miejscu publicznym?

Nieprzyzwoicie to byłoby zignorować Pannę Trzecia Strona. Jej piękno każe ci ruszyć na pielgrzymkę!

Pielgrzymkę, którą możesz odbyć, używając tylko ręki.

Nie. Nie tak chcę zapamiętać tę piegowatą dziewczynę. [Zakończ myśl].

Chwila. Takie rzeczy się dzieją, kiedy wasza dwójka połączy siły?

Tak!

Jasna sprawa!

Hm. Jak właściwie mogę wybrać się ku miejscu narodzin disco z Panną Trzecia Strona?

Och, no bez jaj. Nie mów, że i o tym zapomniałeś. Przecież czujesz, co chcesz zrobić. Chcesz imprezować, nie? No to rozkręcaj imprezę z Panną Trzecia Strona. Rozepnij rozporek i imprezuj.

Mów dalej...

Spójrz na jej uda. Między jej uda i... Na co ty czekasz, chłopie?!

IMPREZUJ Z PANNĄ TRZECIA STRONA, AŻ DOTRZESZ DO MIEJSCA NARODZIN DISCO!

Tak. Chcę poczuć ten rytm. Czas na disco, skarbie. (Zacznij rozpinać rozporek).

Oto, co myślisz. Ale ty nie chcesz takiego disco. Naprawdę. Czujesz to w najgłębszym zakątku duszy, w którym te piegi napawają cię tylko smutkiem.

Opanuj się, co ty wygadujesz? Smutne piegi? Piegi są fajowe!

Czemu nagle czuję ból?

To palenisko już dawno wygasło, wbrew sobie samemu. Jesteś zbyt smutny, żeby trzepać. Zresztą nie pierwszy raz ci się to przydarza.

A więc to naprawdę koniec. Dziewczyna z trzeciej strony ci nie pomoże. Jesteś prawdziwie nie do ocalenia.

NO DAWAJ! IMPREZUJ, MÓWIĘ!

(Imprezuj).

Tak jest, kurwa! Niech no się trochę dla ciebie zacisnę. Tak dobrze, ty chory, dziki, jebliwy chłopaku?

Zwykle opanowany porucznik z zaskoczenia cofa się o krok. „Oficerze... Co ty robisz?”

NIKT NIE MÓWIŁ, ŻE MASZ IMPREZOWAĆ JUŻ W TEJ CHWILI!

Imprezuj później. W jakimś prywatnym miejscu. Jak do modlitwy, gdybyś się kiedykolwiek modlił.

„Eee, musiałem... zapiąć rozporek. I tyle. Ruszajmy dalej”. [Zakończ myśl].

Och, tak. Oczywiście... [Zakończ myśl].

Może lepiej nie... Coś mnie w tym napawa niepokojem.

Kurwa. Kuuuuuurwa! Ale to miejsce pochodzenia wszelkiego disco, kolego! Czemu nie?

No DAWAJ, bratan! JESTEŚ TAK BLISKI DISCO! WYCIĄGNIJ GO I ZWAL!

Bo to ten rodzaj urody, który budzi mój smutek.

Masz rację. Wyczuwasz w sobie brak. Nieobecność czegoś, co też mogło być piegowate.

Jak sobie tam chcesz, tchórzu. Nie wyruszaj w drogę ku pochodzeniu disco. Dziewczyna z trzeciej strony jest dla ciebie i tak zbyt dobra.

Nie chcę się masturbować na ulicy, tak?

Jest też coś jeszcze: twój smutek. Wyczuwasz w sobie brak. Nieobecność czegoś, co też mogło być piegowate.

W tej piegowatej kobiecie skrywa się więcej niż to, co sugerujesz. To samo dotyczy disco. I mnie.

Może powinienem zaprosić Kima, żeby razem ze mną udał się ku miejscu narodzin disco?

Absolutnie nie.

Tak! Oto, jak odbędzie się dzień sądu: będę tylko ja i Panna Trzecia Strona. (Zacznij rozpinać rozporek).

Oto, co myślisz. Ale ty nie chcesz takiej imprezy. Naprawdę. Czujesz to w najgłębszym zakątku duszy, w którym te piegi napawają cię tylko smutkiem.

Zaraz. Rozpinać rozporek? Tutaj?

Dokładnie tak. Rozepnij i zacznij jednoosobową imprezę, chłopie. Nikt nie patrzy.

Oczywiście nie licząc Panny Trzecia Strona.

Ale Kim...

No dalej! Ta piękność zaprasza cię na pielgrzymkę. Taką, którą możesz odbyć, używając tylko ręki.