Rozmowa · Wewnętrzne imperium

Rdza pokrywa powyginane żelazne słupki huśtawki. Wiatr pogwizduje w resztkach małego domku za twoimi plecami. Wszędzie... zniszczenie.

A jednak ktoś tu kiedyś mieszkał. Śmiał się. Uważał nawet, że to dobry pomysł zbudować tu huśtawkę...

„Co się tutaj stało?”

„Na tym podwórku?” – pyta porucznik, przyglądając się małemu budynkowi. W oddali do lotu podrywa się stado szarych jaskółek.

Ocenia sytuację. Jak dawno temu został porzucony.

„Ktoś myślał, że urządzi sobie letni domek w bloc obscur. Tanim kosztem. Nie wyszło. Porzucono ten budynek dekadę temu”.

„A więc ta część wybrzeża to bloc obscur?”

„Właściwie tak. To nie jest oficjalne określenie, ale...” – rozkłada ręce. „Rozejrzyj się. Brak kanalizacji, pozrywane linie zasilające, przestępczość, pijactwo... Życie jest ciężkie w takich kwadratach. To nie jest miejsce na letni domek”.

„Może zostawili po sobie coś przydatnego?”

„Tak – abyś zabrał to w ramach manewru z Jamrock” – stwierdza, obdarzając cię zmęczonym uśmiechem.

Nie mówi tego, żeby się czepiać. To tylko spostrzeżenie.

„Powinniśmy ruszać dalej. Nie sądzę, aby nasz podejrzany przebywał na tym konkretnym podwórku. Nie ma tu żadnych kryjówek, a poza tym to zbyt blisko Martinaise”.

„Powinniśmy ruszać dalej. Nie sądzę, abyśmy rozwiązali sprawę morderstwa, zapuszczając się w głąb miasta. Przynajmniej w tej fazie dochodzenia”.

„Zostawili przynajmniej po sobie jakąś starą muzykę”. (Postukaj w taśmę, którą podniosłeś).

„Tak – a ty zabrałeś to w ramach manewru z Jamrock” – stwierdza, obdarzając cię zmęczonym uśmiechem.

„Masz rację. Zdecydowanie nie miejsce na domek. Chodźmy”. [Zakończ].

„Chwila, co to jest bloc obscur?”

„Czarny kwadrat – część miasta, której nie odbudowano po wojnie. Albo taka, która padła ofiarą przemocy gangów. Lub stała się niezdatna do zamieszkania z jakiegoś innego powodu”.

Na zdjęciach lotniczych bloc obscury wyglądają jak czarne kwadraty. Stąd ich nazwa.

[Odrzuć myśl].

Co się tutaj stało?

Na tym podwórku? Ktoś myślał, że urządzi sobie letni domek na plaży. Tanim kosztem. Nie wyszło. Wygląda na to, że go porzucili.

Dawno temu ktoś tu mieszkał. Śmiał się. Uważał nawet, że to dobry pomysł zbudować tu huśtawkę... Nagle czujesz się straszliwie samotny.

To dobre miejsce, żeby się dobrze i smutno napić. Otworzyć butelkę łagodnego czerwonego wina i pomyśleć chwilę o życiu. Naprawdę pofilozofować.