Rozmowa · Kubek z żółtym człowiekiem

To zwykły rasistowski kubek. Co tu jest do czytania? Niewiele.

Chcę wrócić znowu do tej gadki o kubku.

Ale nic z tego. Gadka o kubku jest zbyt zmęczona. Czas wracać do pracy.

Dobra. [Odejdź].

Dobra. [Odejdź].

Prawdę mówiąc, można tu odczytać wiele. Spójrz na te wszystkie treści.

O masz. No to się zaczyna. Co powiesz o rozbitym, wyrzuconym kubku, który sam wyciągnąłeś ze śmietnika?

Ten kubek się przyda. Odrzucając jego przesłanie, mogę zbić kapitał polityczny, którym zamaskuję to, w jakim stylu trzaskam hajs (czyli moje oszustwa i defraudacje).

Jeśli chcesz zarobić jakieś drobniaki na wpędzaniu ludzi w poczucie winy, proszę bardzo. Ale jak chcesz skosić prawdziwą forsę, to rozwiąż sprawę i zacznij znów pobierać pensję.

Ten kubek nie powinien był trafić do śmieci. To tylko zabawny obrazek. Czy ludzie nie umieją się już śmiać?

Rozumiem. Jesteś tego typu detektywem. Może zajmiesz się już z powrotem sprawą?

Ten kubek to przykład uprzedzeń rasowych. Wykorzystam go, aby pokazywać, czego nie wolno robić.

Ale leżał w śmietniku. Czemu po prostu nie mówić głośno, kiedy zobaczysz coś niewłaściwego? Albo nie zostać wolontariuszem? Lepiej wróć do śledztwa, detektywie.

Będę pokazywał go każdemu handlarzowi, jakiego napotkam, i będę mówił: „Oto twoja bezmyślna ideologia”.

To jeszcze raz – czemu wyciągnąłeś go ze śmietnika? Tam nikogo by nie uraził. Może tak byś po prostu zajął się z powrotem sprawą?