Rozmowa · Czas reakcji

Czy to insulindiański straszyk? Tak wygląda. Szybko, złap go, zanim ucieknie!

Tym razem to musi być straszyk. Patrz – poruszył się!

„Stój natychmiast!”

Krzyczysz do czegoś, co, jak sądzisz, jest straszykiem. Okazuje się jednak, że to tylko wędka.

„Co ty próbujesz zdziałać, Harry?”

„Yyy, to taka nowatorska metoda połowu”.

„Może powinniśmy się kiedyś wybrać na łono natury”.

„Przepraszam, myślałem, że ta wędka to... coś innego”.

Jego imponujący brzuch faluje pod wpływem śmiechu. „Nieśmiałym szczupłym dziewczęciem? A nie, nic”.

„Próbowałem cię zaskoczyć. No wiesz, zbić z tropu”.

„Winszuję, udało ci się” – poprawia się w fotelu. „Taki już zaskakujący z ciebie milicjant”.

Zbliż się piruetami do straszyka.

Przepiękny skok! Ale to, co trzymasz w ręce, nie jest straszykiem. To wędka.

Ale chwila, czy to naprawdę ten straszyk? Wolałbyś nie zrobić z siebie durnia.

To zdecydowanie nie straszyk, a po prostu wędka.

„Widzę, że podziwiasz mój sprzęt wędkarski. A może przypadkiem sam wędkujesz?”

„Nie, obserwuję cię tylko. Sprawdzam twoje słabe i mocne strony”.

„Ta wędka wiele ci nie powie”.

„Tak sobie myślę, że mogłem być kiedyś wędkarskim królem...”

„Ha, ha, wcale niewykluczone”.

„Czy wędkuję? Wiadomo. To moja ulubiona rozrywka”.

„Tak właśnie myślałem, Harry. Musimy się kiedyś wybrać razem. Dwaj wartościowi ludzie na męskiej wyprawie. To łączy”.

Podkradnij się do straszyka po cichu.

Jesteś mistrzem skradania się. Ale popatrz tylko, co złapałeś – to nie straszyk, a wędka!