Rozmowa · Logika

Oto jest – miejsce imprezy. Pozostałość po ogniu, papierosy i puste butelki, niezbite dowody.

Tak. Ewidentnie wygląda, jakby bawiło się tu sporo ludzi.

Sądząc po liczbie butelek, byli tu ładny kawałek czasu. Zatopiony powóz motorowy był dobrym miejscem spotkań. Niczym lodowa rzeźba gęsi albo czekoladowa fontanna.

„Hej, Kim. Wygląda na to, że mieliśmy tu kilku imprezowiczów”.

„Rzeczywiście”.

„To było dla nich jak teatrzyk. Cyrkowy spektakl jakiegoś klauna”.

„Hej, ruszajmy dalej, detektywie” – porucznik poprawia swoje okulary.

Z jakiegoś powodu nie chce się nad tym pochylać...

„Zdaje się, że świetnie się tu bawili, była kupa śmiechu”.

„Czy ta impreza była niezgodna z prawem? Takie rzeczy na lodzie to chyba publiczne zagrożenie”.

„Nie sama w sobie. Ruszajmy dalej, detektywie”.

No to ruszam w drogę. (Zakończ myśl).

Zaraz. Nie masz na myśli miejsca zbrodni?

Nie samej w sobie. Mam na myśli to, co było później. Miejsce imprezy.

(Odrzuć myśl).