Rozmowa · Elektrochemia

Powinieneś wyciągnąć z popielniczki ten gruby, pyszny niedopałek, odpalić go i wyjarać do cna!

Że co zrobić?

WYJARAĆ DO CNA. Twój mezolimbiczny szlak dopaminergiczny nie bawi się w półsłówka. Chce fajki.

Jestem palaczem?

Kto wie, czym ty jesteś? Potworem, mordercą, Gnomem z Geromy? Czujesz się jak palacz, zwłaszcza kiedy patrzysz na ten soczysty, wspaniały, kuszący niedopałek. Wciąż uroczo się tlący...

Ale złamała go przy filtrze. Nie mogę tego wypalić.

Bardzo spostrzegawcze! W takim razie to nie zadziała. Potrzebny ci cały papieros. Albo jeszcze lepiej: cała paczka! Albo nie, WAGON! Muszą być zdrowe i piękne. A potem wszystkie wypal.

Myśl ta sprawia, że twoja szyja zdaje się rozszerzać. Kolorowy krawat wydaje się nagle mocno dopasowany.

Niczym kot ocierający się o łydki właściciela. (Kot, który chce, żebyś bardzo dużo palił).

Mógłbyś też tego nie robić. Nikt cię nie zmusza.

No... przemyślę to.

Świetnie! Od myślenia o przepysznym papierosie w ustach lepsze jest tylko jego palenie. Musisz tylko pamiętać o tych soczystych tytoniowych rulonikach przez cały czas. Inaczej się nie liczy.

A jak już będziesz miał dość myślenia, przejdź do ich zdobywania.

Poza tym ich palenie zapewnia nie lada premie.

To będzie mój najwyższy priorytet.

Świetnie. Będziesz dzięki nim silniejszy i lepszy. Jesteś już za stary na bycie czadowym kozakiem, ale znajdź papierosy, zapal je i bam! Przeistoczysz się w czadowego renegata, mistycznego czerwonego smoka o dymiących nozdrzach!

Nie powinienem tego robić.

Powinienem tak zrobić z entuzjazmem!

Tak, tak powinienem zrobić.

Nie tam. [Odrzuć myśl].