Rozmowa · Savoir faire

Wesprzyj ich tak, jak państwo nigdy nie zdoła. Wszyscy muszą wiedzieć, że jesteś w tej okolicy kurewsko grubą rybą!

Mataczyłem, kombinowałem. Dawaj mi te miliony. (Wejdź w to).

Czy ten wielki czek, który dał mi Evrart, coś pomaga?

Tylko pod warunkiem, że masz gdzieś poukrywane ich tysiące.

Mañana rzucił mi monetę.

Jedną monetę. Pierwszą z wielu. Wyobraź sobie tyle monet, że będziesz musiał zatrudnić kogoś, kto pomoże ci zarządzać tym całym majątkiem.

A czego się spodziewasz? Jestem ultraliberałem i mówię po ultraliberalnemu.

Dobrze, dobrze, trzeba szerzyć tę ewangelię. Ale sama gadanina nie zapewnia forsy. Czas na kolejny krok.

Gadka supergwiazdy. Nie próbuj nadążać za mną i moimi rozległymi marzeniami.

Gadka supergwiazdy? Dobre, cwaniaczku. Trzeba dbać o marzenia. Ale raczej nie dodają się one do twojej wartości netto, co? A mamy który już dzień? Drugi? Trzeci? Czwarty?

Jeśli liczyć dni od czasu wydarzenia, to jest już czwarty.

To tylko symptom krwiożerczej katastrofy, która pochłonie nas wszystkich.

Wspaniale, katastrofy idealnie nadają się do zarabiania forsy. Ale na tej chyba jeszcze w żaden sposób nie korzystasz, co? Nie shortujesz akcji, nie prowadzisz bezwstydnych spekulacji...

Bierz moją forsę i zostaw mnie w spokoju!

Męczy mnie już po prostu moja niska wartość netto. To jak nic klątwa.

Czy Ilona Wihuri-Vilakone winiła duchy? A admirał Gustaw Lestock? Samir Loisir dorastał w kopalniach węgla Gurdi i jadł błoto, a i tak zdołał zarobić w ciągu swojego życia PIĘĆDZIESIĄT PIĘĆ MILIARDÓW REÁLI. Więc daruj sobie te wymówki.

Pięćdziesiąt pięć miliardów reáli to ogromne przeszacowanie. W dodatku raczej nie ma wątpliwości, że jedzenie błota posłałoby do szpitala każdego dzieciaka, nawet Samira Loisira.

Mówiłeś wcześniej, że jeśli ogram rynek, mogę stać się bogaty.

Och, możesz. Ale najpierw musisz wejść na ten rynek. Na razie jesteś wart tyle, co Samir Loisir jedzący błoto w rozległej sieci kopalni Gurdi.

Samir Loisir był gurdyjskim biznesmenem, który zarobił pierwsze miliony, sprzedając kilogramy wyjątkowo rzadkiego fazjum mineralnego ekskluzywnemu jubilerowi Zachaëlowi et Cie. Wszelkie kolejne miliony zarabiał dzięki mądrym inwestycjom i wynalezieniu lamp pleochroicznych.

To żałosne, wiem. Wybacz, że jesteś skazany na moje towarzystwo. Poprawię się.

Nie. Masz nigdy nie przepraszać. Myślisz, że 500 najbogatszych z Raportu Salznebena zna w ogóle słowo „przepraszam”? Zastanów się. To mentalność przegranych.

Posłuchaj mądrych słów: ty tu rządzisz. „Przepraszam” to żebracze błaganie godne gorszych od ciebie.

Forsy?!

Właśnie tak! Czas przestać mamrotać o tej własnej ekonomicznej korzyści i zacząć wreszcie działać. Tak, wiem, co mówiłeś. Co to miała być za gadka?!

Czy ja cię znam?

Szybko poznasz. Przybywam, żeby naprawić twoje życie. Zwą mnie Gościem z Miasta. Złotym Serca Biciem. Mistrzem Forsy.

W końcu rozwiążemy sprawę zabójstwa?

Co? Nie, pieprzyć ten teatrzyk. Teraz ty jesteś w centrum uwagi. Dalej, nasz drogi uczestniku. Czas zarobić trochę forsy.

Eendracht? Niesamowity cwaniak? Siódmego pokolenia?!

Tak, ojcze-szwindlarzu. Przedsiębiortato. Słuchaj, to są poważne sprawy. Nie czas się rozpraszać. Trzeba zarabiać forsę. Dużo forsy.