Rozmowa · Gaston Martin
Mówcy · 1
Kiedy
- Dzień 1 · przeżuwa głośno „Tak, tak, kiedyś to było. Żyło się na sto procent”. „Mon dieu, dzisiaj to już boli koszmarnie...” „Ach... moje plecy! Słowo daję, jest coraz gorzej...” „Chcesz jutro grać sam?” „Jesteś najgniewniejszym człowiekiem, jakiego znam, René”. „Jak długo się znamy? Prawie osiemdziesiąt lat?” „Nieźle, René, tym razem masz nawet jakieś szanse”. „Zmierzę tylko... aj. Ledwie się ruszam...”
- Dzień 2 · przeżuwa głośno „Tak, tak, kiedyś to było. Żyło się na sto procent”. „Mon dieu, dzisiaj to już boli koszmarnie...” „Ach... moje plecy! Słowo daję, jest coraz gorzej...” „Chcesz jutro grać sam?” „Jesteś najgniewniejszym człowiekiem, jakiego znam, René”. „Jak długo się znamy? Prawie osiemdziesiąt lat?” „Nieźle, René, tym razem masz nawet jakieś szanse”. „Zmierzę tylko... aj. Ledwie się ruszam...”
- Dzień 3 · przeżuwa głośno „Tak, tak, kiedyś to było. Żyło się na sto procent”. „Mon dieu, dzisiaj to już boli koszmarnie...” „Ach... moje plecy! Słowo daję, jest coraz gorzej...” „Chcesz jutro grać sam?” „Jesteś najgniewniejszym człowiekiem, jakiego znam, René”. „Jak długo się znamy? Prawie osiemdziesiąt lat?” „Nieźle, René, tym razem masz nawet jakieś szanse”. „Zmierzę tylko... aj. Ledwie się ruszam...”
Odpowiedzi · 8
- „Tak, tak, kiedyś to było. Żyło się na sto procent”.
- „Mon dieu, dzisiaj to już boli koszmarnie...”
- „Ach... moje plecy! Słowo daję, jest coraz gorzej...”
- „Chcesz jutro grać sam?”
- „Jesteś najgniewniejszym człowiekiem, jakiego znam, René”.
- „Jak długo się znamy? Prawie osiemdziesiąt lat?”
- „Nieźle, René, tym razem masz nawet jakieś szanse”.
- „Zmierzę tylko... aj. Ledwie się ruszam...”