Rozmowa · Rozbite okno

Szyba jest rozbita, lecz pozostała w ramie. Do środka wdziera się zimny wiatr.

[Odejdź].

Oceń szkody.

Odłamki leżą na zewnątrz. Cokolwiek stłukło tę szybę, uderzyło ze środka.

Czyżbym rozbił ją własnymi rękami? (Spójrz na nie).

Na wierzchu twojej dłoni widać drobną siatkę blizn, żadna jednak nie jest świeża.

Więc co do tego doprowadziło?

Raczej pocisk niż trzymany w ręce przedmiot – brak na podłodze odłamków, które by na nią spadły po cofnięciu narzędzia.

Oceń rozmiar uszkodzenia.

Coś zbyt dużego, by było kulą, lecz za małego na mebel. Coś ciężkiego i większego od twojej pięści.

Znaleziony przez ciebie na balkonie but pasuje do dziury prawie tak dobrze, jak twoja stopa. Odpowiednio silnie rzucony byłby też wystarczająco ciężki.

Gratulacje. Wybiłeś szybę swoim własnym butem.

Na pewno miałem ku temu dobry powód. Może próbowałem w kogoś trafić?

I może nawet ci się to udało. Nigdy się nie dowiemy.

A może próbowałeś rąbnąć swoje własne odbicie w szybie?

A może to nie byłem ja?

Chcesz powiedzieć, że ktoś inny zdjął z ciebie but i rozbił nim szybę?

Ta sama osoba wmusiła w ciebie alkohol.

Co za idiotyczny czyn.

Owszem. Ale słuchaj, przynajmniej znalazłeś swój but.

Nie żeby miał cię ogrzać za to nocą. Brrr.

Znaleziony przez ciebie na balkonie but pasuje do dziury prawie tak dobrze, jak twoja stopa. Jest podobny do zielonego buta na wieszaku w kącie, który – jak się dziwnie składa – zagubił gdzieś swojego przyjaciela.

Gratulacje. Wybiłeś szybę swoim własnym butem.

Powinienem pójść po ten but.

Do środka wdziera się zimny wiatr. Podkurczasz z zimna palce u nóg.

A może to nie byłem ja?

Chcesz powiedzieć, że ktoś inny zdjął z ciebie but i rozbił nim szybę?

Ta sama osoba wmusiła w ciebie alkohol.

Nie potrzebuję go. Nie potrzebuję nikogo.

Okno się z tobą zgadza. Uśmiech jego pęknięcia jest zimny i błyszczący.

Znaleziony przez ciebie pojedynczy zielony but pasuje do dziury prawie tak dobrze, jak twoja stopa. Odpowiednio silnie rzucony byłby też wystarczająco ciężki.

Gratulacje, wybiłeś szybę własnym butem. Teraz masz tylko jeden. O ile ci się poszczęści, znajdziesz drugi na balkonie, na zewnątrz. Drzwi na niego powinny być koło twojego pokoju.

Jak ten zielony but na wieszaku w kącie, który – jak się dziwnie składa – zagubił gdzieś swojego przyjaciela.

Gratulacje, wybiłeś szybę własnym butem. Teraz masz tylko jeden. O ile ci się poszczęści, znajdziesz drugi na balkonie, na zewnątrz. Drzwi na niego powinny być koło twojego pokoju.

Chwila, co ja robię?

Coś, co już kiedyś robiłeś.

Co to znaczy oceń szkody? Jak miałbyś to zrobić? Czego ty w ogóle próbujesz dokonać?

Wyjrzyj.

Światło poranka pali cię w oczy. Jest mgła, widzisz jednak ocean i zniszczone przez wojnę budynki...