Rozmowa · Retoryka

Hej, psst...

Że ja?

Tak, ty. Ulica gada, że jesteś gotów znowu odbudować komunizm!

Oj, spierdalaj już! Nie. [Zakończ myśl].

„Znowu”?

Tak. Jesteś gotów znowu budować komunizm. Robiłeś to już wcześniej. Oni też to robili. Jak dotąd się nie udało, ale to samo można powiedzieć o miłości. Więc co, miłość też powinniśmy przestać budować?

Nie sposób coś odpowiedzieć na taki argument.

No i co z tym komunizmem, który obiecałeś zbudować? Na ulicy mówią, że przebudziłeś się z tysiącletniego snu i powiedziałeś, że zbudujesz wersję komunizmu, która przyćmi wszelkie, jakie dotąd próbowano stworzyć. To prawda?

Jakim cudem ulica coś gada?

Cały czas powtarzasz różne rzeczy o obalaniu burżuazji, pożeraniu bogatych, gwałceniu właścicieli ziemskich, nadziewaniu na pal każdego, kto ma w kieszeni więcej niż 25 reáli, dosłownym mordowaniu wszystkich ludzi niezależnie od ich przekonań politycznych. Takie rzeczy.

A, tak. To by do mnie pasowało.

Wypasiony styl. Niesamowicie. Powiedz więc, czy masz jakieś pytania, zanim odpalimy wielką Machinę Budowania Komunizmu? A może przejdziemy od razu do rzeczy?

Zaraz. Powiedz najpierw – o co w ogóle chodzi w tym komunizmie?

O porażkę. Chodzi o porażkę.

Porażkę?

Tak! Parszywą porażkę. Całkowitą, nieodwracalną porażkę na wszystkich frontach! Całkowita przegrana, upadek, upokorzenie i oplucie... Dopóki nie pojawiłeś się ty! Właśnie ty odmienisz losy robotników całego świata.

Ty, sam jeden przeciw wszystkiemu, co żyje, przeciw każdemu żywemu człowiekowi. Osiemset bilionów reáli w rękach niesamowicie dobrze zorganizowanej klasy rządzącej. Wysokie miejskie bloki pełne bankierów szepczących swoje mądrości prosto do ucha premierów. Liczące miliony armie narodów. Miłość twojej własnej matki!

Ty sam w walce z atomem, kwarkiem powabnym i spinem. Tam, gdzie cały świat zawiódł – materia odmówiła podporządkowania się ludzkiej woli, a człowiek odmówił wyjścia z łóżka i zawiązania sznurowadeł – ty samodzielnie odbudujesz marzenia ludu pracującego. Oto ty, Ostatni Komunista.

A teraz do roboty, towarzyszu.

Nie zajmuję się porażkami.

Oczywiście, że się zajmujesz! Ty jesteś porażką, jesteś komunizmem. Całkowicie pokonanym, pobitym, zadeptanym i oplutym. Podczas kiedy wszyscy się bawią i śmieją na całe gardło, ty odwrócisz losy robotników całego świata.

To zbyt męczące. Nie mam w sobie ikry. Jestem zmęczony i zniszczony. (Nie wchodź w to).

Dobrze. W takim razie nikt chyba nie zbuduje komunizmu. Powiedz ludowi pracującemu, że to koniec. Chyba że ktoś wyrazi... sprzeciw?

Brak sprzeciwu. Stworzenie bezklasowego społeczeństwa jest matematycznie niemożliwe. Wszyscy o tym wiedzą.

Nie daj się dłużej pętać porażce, piękna wróżko! Bądź akrobatką! Taneczną wróżkową królową!

Czy ktoś mówił coś o kokainie? Wciągamy koks? Nie? A wydawało mi się, że ktoś powiedział „kokainizm”...

Słucham? Ktoś jeszcze? Nie ma nikogo?

Ktoś jest.

Nie. Zamknijcie się. Chcę leżeć bezwładnie i dać się nieść prądowi. [Odrzuć myśl].

Co powinienem zrobić?

Powinieneś zbudować komunizm właśnie dlatego, że to niemożliwe.

Zakasz rękawy i zacznij budować komunizm. (Wejdź w to).

O tak! Szykujcie plutony egzekucyjne i wagony bydlęce!

Zaraz, co? Plutony egzekucyjne? Nie było o nich mowy.

Za późno, żeby się wycofać. Nie sposób zrobić omleta, nie rozbijając kilku milionów jajek!

Zakasz rękawy jeszcze wyżej i odetchnij kryształowo czystym powietrzem. [Zakończ myśl].

Nie ma nikogo. Dobrze więc. Połóż się i daj się nieść prądowi...

Żegnaj, komunizmie. [Zakończ myśl].

Powiedziałem kilka nieco lewicowych rzeczy, ale nic z tych tutaj.

O tak, oto i maska ambiwalentności. Nie zaprzeczaj. Zaraz zerwiesz ją z twarzy i ujawnisz kryjące się za nią potworne, siedmiookie jagnię globalnego komunizmu, które przeżuje i połknie całą ludzkość.

Każdy to widzi. Powiedz więc, czy masz jakieś pytania, zanim odpalimy wielką Machinę Budowania Komunizmu? A może przejdziemy od razu do rzeczy?

Nic podobnego nie mówiłem.

No dobra, może nie w tylu słowach. Ale nie zaprzeczaj. Zaraz zerwiesz z twarzy tę maskę socjaldemokracji i ujawnisz kryjące się za nią potworne, siedmiookie jagnię globalnego komunizmu, które przeżuje i połknie całą ludzkość.

Mnie miłość się bardzo dobrze poukładała. Jestem miłosnym zwycięzcą.

Świetnie. Potrzebujemy wrażliwców takich jak ty, żeby zbudować ogromny komunizm! Ulica gada, że będzie dziesięć tysięcy razy większy od jakiegokolwiek, który próbowali stworzyć jak dotąd ludzie. Ma rację?

Tak, powinniśmy przestać budować miłość.

Miłość nie jest tematem tej rozmowy. Spróbuj nadążyć, dobra? Chodzi o komunizm, który obiecałeś zbudować. Ulica gada, że będzie dziesięć tysięcy razy większy od jakiegokolwiek, który próbowali stworzyć jak dotąd ludzie. To prawda?

Rozejrzyj się.

Pssst, hej, ty!