Rozmowa · Koordynacja oko-ręka

W chwili, kiedy spoglądasz na kwiaty, powiew wiatru podrywa je z dachu i unosi w powietrze...

Rusz ręką, szybko!

Łapiesz w palce pojedynczy biały kwiatek. Reszta odlatuje, niesiona wiatrem. To konwalia!

Porucznik kiwa ci delikatnie głową na znak aprobaty.

Nie pstrykaj pistoletami z palców.

Tak chyba będzie najlepiej – twoje półautomatyczne pistolety z palców kal. 9 mm to nie zabawka, żeby się tak wygłupiać.

Pstryknij swoimi pistoletami z palców w młodą kobietę.

Twoje półautomatyczne pistolety z palców kal. 9 mm wydają z siebie dwa satysfakcjonujące pstryknięcia (dziwne, że tak mały kaliber pistoletu z palców wydaje taki głośny trzask). Kwiatek w twojej dłoni jest pod wrażeniem. Ona też.

To akurat nieprawda – spogląda na podwórze i nawet ich nie zauważa. I to pewnie bardzo dobrze, bo czy ktoś nie mówił aby, że padła ofiarą gwałtu?

Pstryknij w niego swoimi pistoletami z palców.

Twoje półautomatyczne pistolety z palców kal. 9 mm wydają z siebie satysfakcjonujące pstryknięcie (dziwne, że palcopistolety tak małego kalibru wydają taki głośny trzask). Kwiatek w twojej dłoni jest pod wrażeniem. Kim też.

To nie do końca prawda – porucznik patrzy na leżące na wschodzie drzwi i nieomal nie zauważa twojego pstrykania.

Młoda kobieta spogląda – tylko przelotnie – na konwalię w twojej dłoni, po czym zaciąga się papierosem.

...wiatr zdmuchuje je z dachu. Znikają.

[Odrzuć szansę].