Rozmowa · Skrzynka pocztowa

Sfatygowana żółta skrzynka wita cię swoim graffito, dziurami po kulach na froncie i naklejką MOR-u.

Wrzuć do skrzynki białą kopertę.

Wrzucasz białą kopertę w mrok skrzynki. Ląduje z cichym stuknięciem na czymś, co wydaje się być stertą listów.

W skrzynce jest już poczta z mniej więcej tygodnia. Niedługo ją opróżnią.

To było pewnie najsłuszniejsze. Nie można ufać komuś tak oślizgłemu jak Evrart. Jesteś pewien, że jakoś by cię wykiwał.

„Wracajmy do Evrarta” – stwierdza porucznik i odwraca się w kierunku portu przemysłowego. „Oby wszystko to było warte naszego wysiłku”.

„W porządku, wracajmy do Evrarta” – stwierdza porucznik i odwraca się w kierunku portu przemysłowego. „Jeśli o niczym mu nie powiemy, to nie zorientuje się, zanim nie będzie zbyt późno”.

Na dobre czy na złe – dokonało się.

Wrzuć do skrzynki białą kopertę.

[Odejdź].

Wrzuć do skrzynki białą kopertę.

„Grzeczna skrzynka pocztowa”. (Poklep skrzynkę).

Skrzynka pocztowa nie okazuje wiary w twoje psychopatyczne manipulacje.

Skrzynka wydaje się zadowolona.

Napisy to „Żryj gówno, świnio!”, „WYJEBANE PRZEZ CUNN” i ozdobione koroną „Saint-G”. A także „Jennie to DZIWKA” i „Baise cette skrzynkę!”

Przykro mi, skrzynko pocztowa.

Skrzynka pocztowa wydaje się przechodzić katharsis, czuć wręcz wdzięczność. Ty tak samo. Przechodzi cię dreszcz. Przełykasz ślinę.

I wtedy nagle to widzisz: nad wszystkimi innymi graffito ktoś ostrzem bardzo ostrego noża wyciął słowa: REVACHOL NA WIEKI.

Skrzynko pocztowa, powinnaś wziąć się, kurwa, w garść.

Skrzynka pocztowa nie wie, jak się wziąć w garść, jest nieożywionym przedmiotem.

Też to przechodziłem, skrzynko pocztowa Poste L'Aventurier. Uwierz.

Skrzynka pocztowa nie okazuje wiary w twoje psychopatyczne manipulacje.

Skrzynka wydaje się zadowolona.

„Pierdol się, skrzynko pocztowa!” (Kopnij ją).

Kiedy kopiesz skrzynkę, rozlega się puste brzęknięcie. Jest chyba dosyć pusta. Boli cię palec u nogi.

Twój palec u nogi odniósł obrażenia. Boli!

„Super” – porucznik kiwa głową z aprobatą. „Naprawdę pokazałeś tej skrzynce pocztowej, gdzie jej miejsce”.

Tak naprawdę nie uważa, żeby to było super. Prędzej żal mu biednej skrzynki. Nachyla się, aby spojrzeć uważniej na szpecące ją warstwy graffito.

„Och, jesteś sarkastyczny. Rozumiem. To tak naprawdę było świństwo”.

Porucznik delikatnie poklepuje skrzynkę.

Upiekło ci się... Musi postrzegać skrzynkę jako słabszą z waszej dwójki, a ciebie jako jej dręczyciela. A dręczenia nie znosi.

(Potrzyj palec u nogi). „Tak myślisz? Że to było super?”

„Nie. Ruszajmy”.

Musi postrzegać skrzynkę jako słabszą z waszej dwójki, a ciebie jako jej dręczyciela. A dręczenia nie znosi.

Nic nie mów. [Odejdź].

Przed odejściem porucznik delikatnie poklepuje skrzynkę.

Kiedy kopiesz skrzynkę, rozlega się puste, smutne brzęknięcie. To odgłos jej poczucia zdrady. Niedowierzania wręcz.

Kiedy kopiesz skrzynkę, rozlega się puste brzęknięcie. Jest chyba dosyć pusta. Boli cię palec u nogi.

Kiedy kopiesz skrzynkę, rozlega się puste, smutne brzęknięcie. To odgłos jej poczucia zdrady. Niedowierzania wręcz.

Wrzuć do skrzynki białą kopertę.

Ale dokumenty w kopercie wciąż nie mają odpowiednich podpisów...

„To nie będzie takie łatwe. Musimy pobrudzić sobie ręce podpisami” – rozgląda się. „Zakładam, że o to właśnie tu chodzi”.

To nie będzie takie łatwe. Evrart chce, żebyś ubrudził sobie ręce tymi podpisami. Szybko się dowie, że wysłałeś dokumenty bez nich.

„Wiedziałem, że w końcu użyjemy do czegoś tej skrzynki”.

„Do czegoś innego niż kopanie?”

„Tak. Do wysłania listu”.

Czegoś innego niż kopanie? Miałeś rację.

Czegoś innego niż nawiązywanie z nią osobistej znajomości? Wygląda na to, że miałeś rację.

Sfatygowana żółta skrzynka wita cię swoim graffito i dziurami po kulach na froncie.

Skrzynka pocztowa „Poste L'Aventuriere” została cała pomazana graffito. Kiedy spoglądasz uważniej, dostrzegasz na jej froncie dwie dziury po kulach.

Na boku przyklejono wyblakłą naklejkę o treści „Biuro Zgłoszeń RCM, tel. 8-100-2” oraz ze sloganem „Ludzkości, bądź czujna!”