Rozmowa · Wytrzymałość

Miałeś rację, brüder. (Czujesz nagłe parcie w dolnej części jelit).

Co? Co się dzieje?

Wtedy, kiedy spałeś. Wszyscy ci słabowici chuligani, próżniacy, zagraniczni lichwiarze, szaleni anarchiści – tak, i köbiety też – doprowadzili to miasto do upadku.

Skurwysyny...

Ta gra była ustawiona, zanim jeszcze zrozumiałeś, jak ruszają się figury, żöłnierzu. (Parcie rozlewa się na cały brzuch).

Faktycznie czuję, jakby wszystko obróciło się w gówno...

Bo tak właśnie jest, brüder, ale my cofniemy czas! (Z głębi twojego brzucha dobiega ponury bulgot).

Odeślę cię w czas, w którym słońce jeszcze nie zgasło, kiedy wciąż jeszcze zachodziło za morze. Do czasu suwerena, kiedy było jeszcze na świecie miejsce na miłość.

Podoba mi się to, jak jest tu i teraz. [Odrzuć myśl].

Nie wiem czy to odpowiednio czuję.

Ale wyobraź sobie tylko: cofnąć się tam z wiedzą i doświadczeniem, jakie masz teraz, i wszystko powtórzyć. Tym razem zrobić to richtig?

Obronić monarchię, oczyścić miasto, wskrzesić muzykę disco, odzyskać tę, którą straciłeś? Mógłbyś ocalić Revachol. Mógłbyś stać się kimś, brüder.

Tę, którą straciłem?

Nieważne. Nie pytaj o nią.

No dobra. Jak to zrobimy?

Musi być więcej takich jak ty. Ludzi, którzy tęsknią za dniami, w których słowa takie jak „wierność” czy „miłość” coś znaczyły.

Miłość to gówno, wierność jest bez znaczenia.

Ludzie, których tęsknota za przeszłością jest tak wielka, że w teraźniejszości ledwie wegetują. Tych właśnie mężczyzn musisz znaleźć. Ci mężczyźni będą wiedzieli.

To gdzie szukać tych mężczyzn?

Pomyśl. Może już kogoś takiego spotkałeś?

Nikt mi nie przychodzi do głowy.

Całkiem niezły zestaw tradycjonalistów. Odpowiedni. Sprawdźmy, co wiedzą.

Wiesz co... Chyba jednak sobie daruję. [Nie wchodź w to].

Jasna sprawa. Revachol da sobie radę bez ciebie. Nie musisz się martwić.

Dobra, wchodzę w to. [Wejdź w to].

Historia nas zapamięta i tym razem nie musimy się martwić o bycie dobrotliwymi. Praeterita redire, rojalisto. Do boju o Revachol, do boju o miłość!

Cztery osoby to niezły zestaw tradycjonalistów. Liczny. Sprawdźmy, co wiedzą.

W porządku, nic się nie martw. Po to właśnie masz intuicję, żeby wyczuwała takie rzeczy. Będę twoimi oczami – kiedy nabiorę pewności, że w kimś drzemie to wyjątkowe coś, dam ci znak.

Trzech „tradycjonalistów” powinno wystarczyć. Nie ma co przesadzać.

Trzech czy czterech „tradycjonalistów” powinno wystarczyć. Nie ma co z nimi zbytnio szaleć.

Gary pewnie doceniłby dawny Revachol.

O tak. (Twoje jelita bulgoczą z aprobatą). Gary to dokładnie taki gość, jakiego potrzebujemy. On coś wie! Kto jeszcze?

Coś mi się wydaje, że Miarogłowy pasuje do tego opisu.

Oto i człowiek, który ceni pełną pasji przeszłość. A wiesz, co głosi przysłowie: kto pamięta o przeszłości, kształtuje przyszłość.

Nie ma takiego przysłowia. To się nie trzyma kupy.

Miarogłowy jest dokładnie typem człowieka, który powinien wiedzieć, jak cofnąć się w przeszłość.

Nikt inny nie przychodzi mi do głowy.

Ta siwa kobieta, kierowczyni ciężarówki, może coś wiedzieć.

Nie, ona nie. To w końcu kobieta. Ktoś poza nią?

Ten gruby kierowca ciężarówki wydawał się za czymś tęsknić.

W dziesiątkę! (Radosny bulgot jelit). Takiego klimatu właśnie szukamy. Tacy ludzie znają odpowiedzi na nasze pytania.

Przez „tęsknotę” rozumiesz „jawny rasizm”, prawda?

To, rzecz jasna, nadal wszystko mężczyźni.

Nikt nie tęskni za starymi dobrymi czasami tak bardzo jak René.

No i to jest dobry trop! Człowiek odważny i pełen wspomnień. Też to czuję. Może być skarbnicą mądrości. Kto jeszcze?

René bardzo tęsknił za starymi dobrymi czasami. Szkoda, że nie żyje.

Tak, on był niezły. Prawdziwa skarbnica mądrości. Ale bez obaw, muszą być jacyś inni.

Czekaj no, to mogą być też kobiety.

Nie żartuj sobie. Uwierz mi, to są sami mężczyźni.

Zaraz, a to nie tak, że mogą to być też dziewczyny?

Czekaj no, kogo odzyskać?

Ty durniu!

W kolejnych szansach nie chodzi o pytania, a o czyny. Jesteś gotów do nich przejść, brüder?

Nasza koleżanka ultramaratonka miała na myśli Revachol. Nasze ulice i wszystko inne. To wszystko i nic więcej. Nie rozmyślaj nad tym i odpowiedz na pytanie.

Tak... Chyba jednak sobie daruję.

Chcesz zrezygnować z szansy na odkupienie? Na revanche? Zrezygnować z Revacholu? Miałeś być rojalistą, brüder.

Dreszcz przebiega ci po plecach, kiedy słyszysz nazwę swego światła: „Revachol”...

No to miałaś mnie źle. [Nie wchodź w to].

No, jeśli to dla Revacholu... (Kontynuuj).

Nawet gdyby to było możliwe – jaka z tego korzyść?