Rozmowa · Kominek z częstotliwościami

Stare palenisko pokryte jest narysowanymi czerwonym i niebieskim mazakiem liniami, siatką pokrywającą kamień niczym naczynia krwionośne alabastrową skórę. Wygląda to upiornie i na swój sposób starożytnie.

Diagram przywoływania jakiejś zapomnianej przez czas istoty? Symbole wyglądają bardzo ezoterycznie.

Całość przypomina ci kedrańskie płytki mozaikowe. Bardzo to pizantyjskie.

Na co ja patrzę?

Zdaje się, że na częstotliwości radiowe. UKV123,6, UKV123,7, UKV123,9... Są tu też jakieś notatki. Nieliczne i tajemnicze.

Częstotliwości radiowe czego?

To akurat nie jest jasne. Ale całość wygląda jak układ krwionośny podzielony na żyły i kapilary. Bardzo skomplikowany.

To musi być jakieś misterne dzieło sztuki.

Tak myślisz? Sieć składa się ze stacji radiowych. Wszystkie prowadzą do jednej, jak do serca, o nazwie „częstotliwość mistrza gry”. Notatka głosi: „Ta może słuchać każdej stacji, jakiej chce!”.

Wygląda to na jakiś program podsłuchu...

Musieli mieć ogromnie szerokie pasmo. Takie rzeczy nie są tanie.

Chwila, kto jest mistrzem gry?

Ktoś bardzo ważny.

Dowódca potężnej radiowej gry zbudowanej przez tych ludzi.

Dyrygent setek wątków historii docierających na częstotliwość mistrza gry.

Jeśli to gra, to kto bierze w niej udział?

Każdy, kto zdecyduje się połączyć ze stacją, zdaje się.

Lista nazw pod stacjami wskazuje, że grałyby osoby z sześciu isoli: Mundi, Insulinde, Katli, Graadu, Samary, a nawet Iilmary.

Wszystko to przepadło, niedokończone.

Nie ma szans, żeby małe, pracujące tutaj garażowe studio mogło coś takiego zrobić.

„Mój boże...” – porucznik przygląda się bliżej, śledząc palcem oszałamiające kłębowisko. „Im mniej pieniędzy mieli, tym ambitniejszy stawał się ich projekt”.

„Czemu tak twierdzisz?”

„Ten harmonogram” – wskazuje skinieniem głowy kalendarz na tablicy, wycierając pobrudzone markerem palce w swoją kurtkę. „Potrafię rozpoznać katastrofę, gdy na nią patrzę. Tej firmie kończyły się fundusze”.

Co jeszcze? (Zmruż oczy, patrząc na linie).

Nic. To tylko kreski na marmurze, echo dawno minionego czasu. Nikt nie korzystał z tego kominka od wieków.

„Mhm. Sam koszt pasma musiał być ogromny”.

„Zgadza się” – wskazuje skinieniem głowy kalendarz na tablicy, wycierając pobrudzone markerem palce w swoją kurtkę. „Ten harmonogram... Potrafię rozpoznać katastrofę, gdy na nią patrzę. Tej firmie kończyły się fundusze”.

Czyli mamy tu do czynienia z jakąś sprawą medyczną?

Oczywiście... (Zmruż oczy). Anatomia klątwy.

Być może... Sieć składa się ze stacji radiowych. Wszystkie prowadzą do jednej, jak do serca, o nazwie „częstotliwość mistrza gry”. Notatka głosi: „Ta może słuchać każdej stacji, jakiej chce!”.

Chwila, skąd ja wiem, jak właściwie wyglądają kedrańskie płytki mozaikowe?

Z lekcji historii. Uczniowie siedzący przy otwartych podręcznikach, poznający korzenie naszej cywilizacji. Te akwarelowo niebieskie płytki pięknie mieniły się w słońcu.

[Odejdź].