Rozmowa · Odkształcony nabój

Kula jest wciąż bezpiecznie zamknięta w plastikowej torebce z pieczęcią MOR-u.

„Kim, popatrz na to. Nabój płaszczowy, około 5 milimetrów średnicy”.

„Nabój płaszczowy. No dobrze... A więc strzał oddano z wojskowego karabinu odtylcowego, nie z broni odprzodowej, jaką najczęściej można spotkać na ulicach Martinaise”.

Mieliśmy rację. Strzał padł z poważnej broni.

Bardzo to nietypowe. Mieszkańcy Revacholu nie mieli do dyspozycji tego typu broni odtylcowej przez niemal pół stulecia.

„Nawet MOR korzysta ze zwykłych, bezpłaszczowych stożkowych pocisków. To... dziwne. Bardzo dziwne. Podoba mi się to, muszę powiedzieć. Dziwne znaczy wyjątkowe. Wyjątkowe znaczy obciążające. Musimy znaleźć broń, z której oddano strzał”.

Coś ci mówi, że nie nastąpi to za szybko. To będzie jedno z tych wielkich zadań, które pozostają otwarte przez dłuższy czas...

„Chyba wiem, z czego ją wystrzelono”. (Pobujaj w zamyśleniu torebką).

„No dobra. I co?”

„Strzał oddano prawdopodobnie z karabinu Belle-Magrave”.

„Zabytek. To by miało sens. Niewiele może być w Martinaise, a nawet w całym Revacholu, ładowanych odtylcowo karabinów...”

„Dlaczego nie?”

„Niby istnieje proceder przemytu broni. Ale odziedziczone po monarchii prawa zabraniające korzystania z odtylcówek okazały się, z tego co widziałem, skuteczne”.

„Niektórzy nowi rekruci w MOR-ze irytują się nieporęcznością swoich odprzodówek po przejściu szkolenia z bronią wojskową, ale prędzej czy później zdają sobie sprawę, że to jest warte zachodu”.

Nakaz korzystania przez służby porządkowe czasu pokoju wyłącznie z broni odprzodowej to prawo narzucone przez Międzynarodówkę Moralistyczną wszystkim krajom strefy reála.

„Jakiego zachodu? Oberwania kulki?”

„Wyobraź sobie, co by się działo, gdyby wszyscy – policja, obywatele – mieli dostęp do broni, która może oddać wiele strzałów bez przeładowania. Po pierwszym wciśnięciu spustu drugi, trzeci i każdy kolejny przychodzą o wiele łatwiej”.

„Ale wróćmy już do śledztwa”.

„Czy ofiara mogła mieć jakieś powiązania z zagraniczną partyzantką?”

„Dowiedzmy się. Kolejny krok – znaleźć tę broń”.

„Tak, to dość tajemnicze, że użyto tak staroświeckiego naboju”.

„Tajemnicze?” – wzrusza ramionami. „No dobrze. Tak czy inaczej, dowiemy się więcej, jak znajdziemy broń”.

„Zdaje się, że szukamy entuzjasty antyków”.

„Nie wydaje się to zbyt prawdopodobne, ale sprawdzimy wszelkie możliwe tropy. Kolejny krok – znaleźć tę broń”.

„Czyżby dobrze uzbrojeni gangsterzy z Jamrock zaczęli zapuszczać się do Martinaise?”

„Musisz przez to przemyśleć każdy strzał. Podoba mi się”.

„A ja myślę, że powinniśmy mieć potężniejszą broń. Jesteśmy prawem!”

„To chyba dobrze”.

Kiwa głową. „Muszę to przyznać monarchom – godne podziwu, że wysłuchali rad kryminologów ostatniego stulecia i zabronili używania odtylcówek w czasach pokoju”.

„Znaczy, no... Mam parę pomysłów, ale nie jestem pewien...”

„A jaki jest najbardziej prawdopodobny?”

„Karabin Belle-Magrave. Wskazuje na to typ amunicji”.

„Naszego sztywniaka zabiła broń partyzancka”.

„Masz na myśli jakąś niskiej jakości broń z przełomu wieków?”

Dotknij kuli przez torebkę.

Zmiażdżona kula ma ostre krawędzie w miejscach, w których doszło do rozdarcia jej płaszcza. Nawet przez torebkę czujesz, że jest zimna.

Zwykle nie miałbyś powodów do badania płaszczowych pocisków. Milicja Obywatelska używa tylko odlewanych – małych śrucin ładowanych odprzodowo, zwykle zamkniętych w naboju.

Kula nie ma nic więcej do powiedzenia. [Schowaj ją].

Przyjrzyj się kuli uważniej.

Płaszcz kuli zrobiono z żółtawego metalu. Jest rozerwany – widać jego ciemnoszary rdzeń. Podstawa pocisku ma około 5 milimetrów średnicy.

To prawdziwie mordercze narzędzie. Nie jakaś gówniana uliczna amunicja. Czujesz to.

Rdzeń jest ołowiany. Mosiężny płaszcz nie osłaniał pewnie całego pocisku, inaczej miękki metal nie rozszedłby się aż tak mocno.

A rdzeń?

Jest mocno zniszczony. Niektóre jego części nadal tkwią w ranie.

„Co możesz mi powiedzieć jak dotąd o tej kuli?”

O rany, ja to naprawdę wiem...

Tak. To zupełnie, jakbyś już kiedyś wcześniej widywał kule, panie funkcjonariuszu.

„Pochodzi z naboju płaszczowego, około 5 milimetrów średnicy”.

Co jak dotąd cię zainteresowało w tej kuli?

O rany, ja to naprawdę wiem...

Tak. To zupełnie, jakbyś już kiedyś wcześniej widywał kule, panie funkcjonariuszu.

Pochodzi z naboju płaszczowego, około 5 milimetrów średnicy.

Nabój płaszczowy. A więc strzał oddano z wojskowego karabinu odtylcowego, nie z broni odprzodowej, jaką najczęściej można spotkać na ulicach Martinaise.

Bardzo ciekawe. Masz w posiadaniu nietypową kulę typu wojskowego. Teraz musisz znaleźć tylko broń, która mogła ją wystrzelić.

Daleko stąd porucznik Kitsuragi przełącza w swojej kineemie radiostacje. Nie przygląda się razem z tobą kuli. A powinien – bardzo by go zaintrygowała. Wspomnij mu o niej później, kiedy już tu będzie.

Spójrz na płaszcz.

U podstawy kuli widzisz kilka niewyraźnych żłobkowań. Cienkich jak włos kresek. Wydają się raczej typowe.

Spróbuj określić, z jakiego typu broni ją wystrzelono.

Karabin. Z okresu rewolucji. Kula wydaje się mieć stary kaliber 4,46 mm i pochodzić z nadmiarowej produkcji przełomu wieków. Broń była prawdopodobnie antykiem lub przerobionym antykiem.

Producent?