Rozmowa · Kolekcja kolonialnych kubków

Na półce stoi rząd kubków. Na każdym z nich widnieje ludzka postać: ciemnoskóra kobieta stojąca z uśmiechem pośród tajemniczych symboli, przerzucający łopatą ziemniaki barczysty mężczyzna i inne.

Postukaj kubki.

Ciche brzęknięcie. Choć postaci na ceramice są radosne, wzbudzają w tobie jakiś dyskomfort.

Jest coś odrażającego w sposobie, w jaki narysowano krągłości i zarysy ich ciał.

Rysunki zdradzają brak zainteresowania istotami ludzkimi. Są tylko obraźliwymi karykaturami.

Co mam na myśli poprzez dyskomfort?

Właściciel tych kubków nie przepada za ludźmi pochodzącymi z innych grup etnicznych.

Dzięki, dobrze wiedzieć. Nie mam na ten temat opinii.

Do usług.

Porucznik bierze w rękę jeden z kubków, po czym odstawia go ze wzgardą.

„Mam coraz mniejsze wyrzuty sumienia z powodu włamania się do mieszkania tego człowieka”.

Typowy dupek.

Ten człowiek jest nieszczęśliwy.

No to co? Każdy może sobie myśleć, co chce. Mamy wolny świat.

Oczywiście. Tak bardzo wolny świat.

I tak pełen dobrej zabawy.

Wygląda to, jakby artysta pozornie składał hołd różnorodności, w istocie zaś po prostu naśmiewał się z tych ludzi.

Cyniczny, oślizgły drań.

Nie zmienisz opinii żadnego człowieka, nazywając go draniem.

Chyba nieszczególnie lubię właściciela tego mieszkania.

Nikt nie każe ci go lubić. Ale może czegoś się od niego nauczysz.

Nie uważam, żeby to były stereotypy. Myślę, że to uczciwie dostrzeżone różnice.

Oczywiście. Ty oślizgły draniu.

„Naprawdę myślisz, że to ta sama osoba, która zostawiła w śmietniku ubrania zabitego?”

„Kto wie?” – odpowiada porucznik i wyjmuje swój notatnik. „Tak czy inaczej, nie spodziewam się wiele po tym tropie związanym z ubraniami w śmietniku. To może być jakaś losowa, lokalna sprawa. Ale mimo wszystko, to ciekawy zbieg okoliczności”.

Może spytasz Evrarta, kim jest ta osoba? Kiedy już tu wszystko załatwisz...

Kto wie? To możliwe, ale trop ubrań w śmieciach nie wydaje się donikąd prowadzić. Tak czy inaczej, warto o tym pamiętać.

Przypomnij sobie kubek z żółtym człowiekiem, który znalazłeś w pojemniku na śmieci przy Whirling.

Tak, twój przyjaciel ze zniszczonego kubka czułby się tu jak w domu.

„Brakuje żołnierza w szeregu” – stwierdza porucznik, przyglądając się kubkom ustawionym jeden obok drugiego. „Osoba, która tu mieszka, mogła wyrzucić swoje śmieci do kontenera Whirling...”

„A teraz ściągnęła na siebie gniew Związku. Atmosfera gęstnieje”.

Bardzo ciekawy trop. Zobaczmy, dokąd prowadzi. Tropy mają taką magiczną właściwość, że łączą się później z innymi w spójną całość.

Może powinieneś częściej włamywać się do mieszkań?

Właściciel tej kolekcji mógł wyrzucać swoje śmieci do pojemnika Whirling.

Zostaw kubki w spokoju. [Odejdź].

Wyciągnij swój kubek z żółtym człowiekiem i porównaj go z innymi.

Tak, twój przyjaciel ze zniszczonego kubka czułby się tu jak w domu. Ten sam rodzaj humoru, ta sama drwiąca kreska...