Rozmowa · Siła woli

Rozpacz wkrada się w twoją duszę, syci się twoją słabością. Jakiekolwiek szlachetne pobudki kazały ci zostać funkcjonariuszem policji – ona pożera je wszystkie.

Jest tam coś jeszcze. Musi być. Ale... to jak grzebanie ręką w mętnej wodzie. Szperasz, szperasz i nic nie znajdujesz...

Tak, ewidentnie jesteś zajebistym pechowcem w tym całym szperaniu. Wpadłeś wręcz w tę wodę i toniesz.

Wciąż przychodzą ci do głowy różne zdania. To jednak jeszcze nie całkowite samozniszczenie, co?

„Chciałbym być, kurwa, trupem. Pierdol się. Pierdol”.

Stoicko obserwuje twoje załamanie nerwowe zza soczewek swoich okularów.

Nic, co powiesz, nie sprawi już, że poczujesz się lepiej...

„Zmarnowałem życie, chroniąc innych ludzi. Nie zasługują na to”.

„Nie przeczę, że powierzono ci bezpieczeństwo mieszkańców wyjątkowo... trudnej dzielnicy. Ale bieda nie czyni nikogo przegranym. Bieda jest po prostu... biedą”.

„Mam tego dość. Nikt nawet nie lubi policjantów”.

„Tak, często trudno jest musieć znosić takie dawki nieufności albo wręcz nienawiści” – mówi ze smutnym półuśmiechem na twarzy.

„Serio kończy mi się chęć przejmowania się tym gównem, Kim. Pierdol się”.

„Ja mam się pierdolić? Rozumiem, że to śledztwo nie jest w żadnym wypadku łatwe, ale...”

„Zmarnowałem życie, chroniąc innych ludzi. Nie zasługują na to”.

„Że jesteś przegrywem, to Cuno nie wątpi, ale po chuj łazić i o tym stękać?”

„Serio kończy mi się chęć przejmowania się tym gównem, Cuno. Rezygnuję”.

„Cuno ma wyjebane na twoje gówno”.

„Chciałbym być, kurwa, trupem. Pierdol się, Cuno. Pierdol”.

„Cuno wiedział od razu, że ta świnia to p***ł”.

„Mam tego dość. Nikt nawet nie lubi policjantów”.

„Za późno na to. I co zrobisz teraz? Na rożen się nadziejesz?”

„Zmarnowałem życie, chroniąc innych ludzi. Nie zasługują na to”.

Jebać Martinaise. Jebać Revachol. Mnie też jebać. Mam tego dość.

Mam tego dość. Nikt nawet nie lubi policjantów.

Serio kończy mi się chęć przejmowania się tym gównem. Pieprzyć to wszystko.