Cisza w tej części kościoła jest niemal namacalna. Wszelka poruszająca się materia i…

To brzmi niesprawiedliwie dla czerni. Lubię czerń. Patrz na nią!

Czasami trzeba zetknąć się z obcą dla siebie estetyką, aby prawdziwie ukształtować swoje gusta i preferencje.

Brzmi to skomplikowanie.

Łatwiej chyba byłoby zademonstrować niż wyjaśnić. Niestety!

Czemu tylko revacholskich?

Revachol był wtedy niesamowicie kolorowym miejscem. Powstawała tu większość znanych na świecie barwników.

To jak widzieć swoją własną twarz odbijającą się w wykrzywionym zwierciadle. Dziwną, obcą aparycję, która rzekomo jest tobą.

Spróbuj coś tam wypatrzeć. Cokolwiek.

Nie ma nic. Kręci ci się w głowie i czujesz się otumaniony. Widzisz tylko mrok i jeszcze więcej mroku. Gęstniejącego...

„Oficerze, czemu się przyglądasz?” – pyta porucznik i podąża za twoim wzrokiem, próbując dostrzec to, co przykuło twoją uwagę.

A jeśli nie chcę wiedzieć, co jest tam na górze?

Cisza i mrok otoczyły cię niczym kokon. Nie jesteś się już w stanie ruszyć.

Spokojnie. Wszystko będzie dobrze.

Spójrz w górę, do wnętrza dzwonnicy.

Krzyknij tak głośno, jak tylko możesz.

Twój głos jest ledwie słyszalny. Zamiast wyciem jest cichutkim jękiem.

Bardzo niepokojące.

Skąd ja wiem, jak brzmi szarota?

Z nagrań. Odległej szaroty. Słyszałeś je. Jak my wszyscy.