Widać jak na dłoni, że lubisz mocne rzeczy, brüder.

Widać jak na dłoni, że lubisz mocne rzeczy, brüder.

Że co? Chyba mi coś bulgocze w brzuchu...

Nadchodzi wieczór. Przyszedł czas złożyć śluby.

Śluby?

Ślüby krwi i ciała.

[Odrzuć myśl].

Nie, nie. Kiedy krew i ciäło wzywają, nie wolno ich odrzucać. Mów prawdę. Czy lubisz mocne rzeczy?

Co to są mocne rzeczy?

Faszyzm, brüder.

Ale faszyzm brzmi bardzo źle. A gdybyśmy nazwali go jakoś inaczej? Na przykład tradycjonalizmem?

Döbrze. Tak. Tak to nazwijmy. Mądrze.

To brzmi o wiele lepiej. Tradycjonalizm. Podoba ci się to słowo.

Ale ja jestem feministą!

Föministą? Nie! Niemożliwe. Nie ty. Nikt w to nie wierzy.

Czy wiesz, że możesz ZAPOMINAĆ myśli? Przejdź do SCHOWKA MYŚŁI i ZAPOMNIJ całkowicie o föminizmie.

Czemu cię w ogóle słyszę?

Bo powiedziałeś rzeczy mocne i trudne, których inni nie mówią. Döbre rzeczy. Mówiłeś je wielokrotnie.

Ale czym jest faszyzm?

Wielöma rzeczami, ale przede wszystkim słuchaniem swoich przeczuć. A co mówią ci przeczucia na temat źródła problemów w Revacholu?

Cudzoziemcy?

Tak, zgadza się, ale też...

Köbiety.

Köbiety?

Köbiety. Plemię z Köb. Nie lubisz ich. Są obłąkane. Ich głupota musi zostać wymazana z tego świata, starta alkoholowym zmywaczem. Köbiety powinny siedzieć w jebanej küchni.

Do tego właśnie sprowadza się faszyzm. Reszta też jest ważna, ale kluczowe jest to, żeby köbiety znały swoje miejsce.

Lewaccy akademicy?

Liberałowie?

Myślałem, że jesteś moim układem krążenia?

Przestań zwlekać, brüder! Mówimy o tym, co najwątlejsze, najgorsze, najbardziej obłąkane. O najsłabszym ogniwie!

Finansiści?

Czy ja mam jakiś atak boleści w brzuchu?

Brzuszna prawda. Brzuch mówi ci prawdę.

Dobrze, brzuchu. Podjąłem decyzję co do faszyzmu. (Przejdź do osądü).

Dotrzymasz swoich ślübów, prawda? Dotrzymuj ślübów, brüder!

Dotrzymam ślübów... ku chwale narodu revacholskiego. (Wejdź w to).

Dla narodu... Sprytnie. Lepiej nie wspominać za dużo o köbietach. Dlatego właśnie ty jesteś głową, a ja tylko brzuchem.

Nie, w faszyzmie chodzi o przemysł, politykę i narodowość, nie köbiety. One mi zupełnie nie przeszkadzają.

Oczywiście, że nie, brüder. Oczywiście. (Z dupy wydobywa ci się odgłos przypominający puszczenie oczka).

Poklep się po brzuchu. [Zakończ myśl].

Dla narodu... Sprytnie. Lepiej nie wspominać za dużo o kwestii köbiet. Ludzie nie są na to gotowi.

Mowy nie ma. Nie będzie mną tu rządził podrażniony brzuch. (Nie wchodź w to).

Gdzieś przez jelita przetacza ci się powolny, bolesny pomruk odbijający się echem od twojej napuchniętej alkoholem wątroby...

To wyraz poczucia zdrady i rozczarowania.

Co to moje jelito grube znów wygaduje?

Jelito grube? To UKŁAD METABOLICZNY I KRĄŻENIOWY.

No dobra, ale co to są te mocne rzeczy?