To nie jest zwykłe szkło – to stare komponenty komputerowe.

To nie jest zwykłe szkło – to stare komponenty komputerowe.

[Odrzuć myśl].

To są komponenty komputerowe?

Tak. Pamięci włosowate. Z czasów, kiedy topiono je jeszcze w szkle. Slajdy z umieszczonym w środku układem nerwowym.

„I tylko tyle zostało z działu badań i rozwoju Felda?”

Kiwa głową. „Pozostałe pomieszczenia zostały wyprzątnięte do czysta”.

„Hej, Kim, patrz – stare elementy cybernetyczne”.

Porucznik przechyla głowę i przygląda się połyskiwaniu światła w szkle. „Rzeczywiście. Zdaje się, że te elementy umieszczone w ścianie tworzyły pojedynczy system”.

Jak oni to robili? I po co?

„Jak” stanowiło pilnie strzeżony sekret. Coś, co trzymano zamknięte w sejfach i ludzkich głowach po drugiej stronie rzeki, gdzie produkowano te elementy. A po co? Twoje palce nie wiedzą.

Po co? To łatwe. Bo nie wymyślili jeszcze współczesnych elementów krzemowych. Te konkretne wyglądają na niesamowicie zaawansowane jak na szklane pamięci włosowate.

„Czy to mógł być element eksperymentu odtwarzania Felda?”

„To? Nie. To stare pamięci włosowate. Lepiej nie licz na to, że znajdziesz tu to urządzenie, bo tylko się rozczarujesz”.

Jedyne, co tutaj znajdziesz, to ból.

[Zakończ myśl].