PROBLEM
Dobrze, że wyrzuciłeś ten świstek i o tym zapomniałeś. Powiedziałeś: nie dziś, ciemności! Nie potrzebuję twoich pamiątek. Nie jestem ich ciekaw. Niech przeszłość się rozpadnie, niech atrament, którym ją zapisano, rozpłynie się w Zatoce Martinaise. To już za tobą. Twoje kwasy żołądkowe nie burzą się w przerażeniu, nie zatyka cię w piersi. Nie straciłeś nic niesamowicie cennego, zbyt cennego, aby to nazwać. Gówno zdołało przyschnąć. Pozostało tylko go nie trącać, a wszystko będzie dobrze!
Podczas badania
- +1 Siła woliWładczy akt
Po przyswojeniu
- +300 pkt doświadczenia po ukończeniu
- −1 WładczośćNie zdołałeś jej przekonać, żeby z tobą została
- Motoryka: wszystkie limity nauki zwiększone o 1
ROZWIĄZANIE
Plask. Pflut-plask, Harry. Wiesz, co to znaczy? Że trącone patykiem gówno znów zaczęło śmierdzieć. Coś straciłeś. I nie chodzi o twoją broń. Nie o twoją odznakę. Ani o mundur. To wszystko da się odnaleźć. Nie, to smutne echo to resztka czegoś, czego już nigdy nie odnajdziesz. Nawet jeśli zanurkujesz, szukając, w głębinach morza. To miłość twojego życia, Harry. Jej zapach jest wszędzie, jej odgłos pobrzmiewa w każdym dźwięku. Budzik dzwoni o trzeciej.
