"Memur bey gelmiş. Umarım geceleri dalgaların sesi seni uyandırmıyordur. Nasıl yardımcı…

Kadını Evrart'ın belgelerini imzalamaya ikna et.

Belli ki bu yaşlı kadını mantık ve akılla ikna edemeyeceksin. Sen en iyisi, arsızca kadının duygularıyla oyna. Bir büyükannenin en büyük zafiyeti nedir?

Bu yaptığın sana gerçekten de iyi bir şey gibi geliyor mu?

Büyükanne kartını oynamak işe yarayacak. Vazgeçmek için son şansın.

"Ya çocuklara ne olacak?"

"Ne demek 'ne olacak'? Büyüyecekler tabii..."

"Ben bu köyde kendi çocuklarımı yetiştirdim, kendi başlarının çaresine bakabiliyorlar."

"Şu bir ayakları çukurda alkolikler gibi olmadılar yani?" (Ayyaşlara işaret et.)

"Hayır! İyi çocuklardır. Onları düzgün yetiştirdim." Sesinde hafif bir isyankârlık var.

"Şu anda buradalar mı?"

"Hayır..." diyor yaşlı kadın. Bulanık gözleri yana bakıyor. "Çalışmak için Faubourg'e taşındılar."

"Peki sence Lilienne'in çocukları büyüyünce ne yapacaklar?"

"Yani, sanırım onlar da büyüyüp buradan gidecekler."

Zokayı yuttu. Şimdi makarayı sar ve kadını yakala.

"Peki ya sonra ne olacak?"

"Sonra..." Yaşlı kadın nefes veriyor. Yere bakıyor, düşüncesini bitiremiyor.

Tam zamanı! Şimdi sapladığın hançeri çevir...

Bekle. Söylemek istediğin şeye kendi varsın.

Hiçbir şey söyleme.

"Şişman herifin gençlik merkezinin herhangi bir şeyi değiştireceğine inanmıyorum ama başka ne şansımız var? Koalisyon Hükûmeti gelip bizi kurtaracak değil ya..."

"Benim de pek vaktim kalmadı zaten, kemiklerimdeki rutubet sağ olsun." Dizlerine bakıyor. "Eğer denemek istiyorlarsa ben kimim ki onları durdurayım?"

"Çocuklara öncelik vermek gerek."

"Evet, öyle... Öyle..." Yüzünde bir anlığına hüzün belirip kayboluyor. "Nasıl yapacağız ki bunu?"

"Belgeleri imzalayacak mısın? Tam şu kıvrımlı çizginin olduğu yeri. Çocuklar için." (Belgeleri uzat.)

"Tamam," diye mırıldanıyor. Önlüğünün cebinden bir kalem çıkarıyor, çizgiye adını çiziktiriyor ve belgeyi sana geri veriyor.

"Bizi mahvetmediğinizden emin olun. Yarı kör olabilirim ama ihaneti asla unutmam."

Teğmen sana bakıp iç çekiyor. "Hadi gidip şunu postalayalım."

Senden değil, kendinden rahatsızlık duyuyor.

"Bu belgeleri imzalayarak başlayabilirsin. Şu kıvrımlı çizginin olduğu yeri. Kalem de verebilirim." (Belgeleri uzat.)

Kalemi isteksizce elinden alıyor, çizgiye adını çiziktiriyor ve kalemle belgeleri sana geri veriyor.

"Bu belgeleri imzalayarak başlayabilirsin. Kalem de verebilirim." (Belgeleri uzat.)

"Belgeleri imzalayacak mısın? Çocuklar için." (Belgeleri uzat.)

Başınla onayla.

"Bir şey mi dediniz?" Gözlerini kısarak sana bakıyor.

Başını iki yana salla.

"Dinle, bu köy eskiden olduğu gibi değil. Harap bir bok çukuruna dönüşmüş."

"Diline hâkim ol, evlat. Bu köy, zamana karşı bazı insanlardan çok daha iyi dayandı." Kataraktlarına rağmen bakışları seni delip geçiyor.

Vay be, ne duygusuz.

"Bu haksız olduğun anlamına gelmiyor tabii," iç çekiyor. "Bu köy eski hâlinden çok uzak, bunu ben bile görebiliyorum..."

"Kendinle gurur duyuyor olmalısın."

"Evet, iyi çocuklardır. Onları düzgün yetiştirdim." Sesinde az da olsa gurur var.

Başka bir yolunu bulacağım. (İmzasını alma.)

Ah be, az daha imzalatıyordun. Hayırdır ne oldu, vicdanın mı sızladı?

Nasıl ki okyanus dalgaları kıyı şeridini aşındıra aşındıra şekillendirir, sen de kadını aynı şekilde ikna edeceksin. Yeter ki sabırlı ol.

"Isobel, bunu anlaman gerekiyor. Bu köyün bu inşaat projesine ihtiyacı var."

"Bu iddiayı daha önce çok duydum. 'Şunu inşa edeceğiz, bunu inşa edeceğiz, yeni işler olacak, yeni insanlar gelecek...'" Tiksintiyle başını sağa sola sallıyor, inanmadığı belli. "Nasıl oluyorsa bu durumlardan zararlı çıkan hep buranın insanları oluyor."

"Evrart bana 5 reál verdi, sana da rahatlıkla 15 verebilir. Hatta belki 50 bile verir."

"Çocukken sizi başınızın üzerine mi düşürmüşler? O parayla çok yaşayamazsınız..."

"Nefesinizi boşa tüketmeyin, memur bey. Bu anlaşma olmayacak. Şimdi sakıncası yoksa bu bir kova dolusu çamaşırı yıkamam gerek. Benim işim bu. Belki siz de kendi işinize dönseniz iyi olacak."

"Gerçek ipuçlarına odaklanmamız gerekiyor..." Teğmen, gergin bir şekilde etrafına bakıyor. "Emlak sözleşmeleri için pazarlık yapmak bizim işimiz değil."

Başka bir yol olabilir aslında. Özel ve gizli bir yere gitmen gerekecek... mesela barakan gibi.

Anlatın bakalım, Hevesli Parmaklar. Plan nedir?

Sahte imza atmak, tabii ki. Çok bariz değil miydi?

Sahte iş yapmayacağım. Onursuzluk olur. Üstelik yasa dışı.

Ha, evet... tabii. Üstelik yasa dışı! Unut gitsin!

En zor ahlaki ikilemlerde bile sergilediğin erdem, kalbinin ve ruhunun temizliğini gösteriyor. Yeni bir Yay için vakit yaklaşıyor.

Hayır, belgede sahtecilik yapmak istemiyorum.

Sen bilirsin, patron.

Tamamdır, o hâlde belgede sahtecilik yapıyoruz.

Çok güzel olacak, söz.