Konuşma · İÇİMDEKİ DENİZ

Yoksa bu o fazmit mi? Sanki duvara yaslanmış bir fazmit gibi duruyor...

Dur biraz, bu ikinci bir balıkçı oltası vakası olmasın sakın?

Görmezden gel. (Düşünceden vazgeç.)

Fazmite gizlice yaklaşmaya çalış.

Bu fazmit falan değil... Canlı bile değil, şömine maşası bu. Ne büyük hayal kırıklığı!

Tabii ki bu fazmit falan değil. Fazmit olamayacak kadar büyük.

Kendine çok yüklenme. Nereden bilebilirdin ki? Ayrıca, bu fazmiti bulmak senin kaderinde var, bunu hissedebiliyorsun!

Insulinde fazmitini keşfetme hayaline biraz ara ver... şimdilik. (Bitir.)

Daha polisliği bile doğru dürüst beceremezken bilim adamlığına soyunursam olacağı budur işte.

Sen sadece içgüdülerinin ve kaderinin peşinden gidiyordun. Bu fazmiti bulacak olan kişi sensin! Burada değilse de başka bir yerde...

İnanamıyorum!

Değil mi? Ama bir dahaki sefere şans yüzüne gülecektir. O fazmiti bulmak senin kaderin.

Bir kez daha enayi durumuna düşmeyeceksin. Burada sakince duracak ve ne olduğunu anlayana kadar bu şeyi gözlemleyeceksin...

Tamam. Fazmit falan değilmiş. Canlı bir şey bile değil. Şöminenin yanında duran bir şömine maşası bu. İyi de... merak duyguna ne oldu be adam?

Unut gitsin şu fazmiti... yani, şömine maşasını. (Bitir.)

Fazmite doğru sıçra ve onu avucunun içine al!