Konuşma · MAVİ YAKALI CESET

Kafasının arkasındaki saçını kurumuş bir kan yığını kaplıyor... Açık bir yara. Dokunduğunda yapış yapış ve soğuk.

Ölüm sebebi bu.

Hayatını burada kaybetmiş. Bilincini kaybedip akan her damlayla can vermiş. Üç, belki dört dakika sürmüştür.

"Başka ciddi yara görmüyorum. Siz görüyor musunuz?"

"Hayır, yalnızca kafasının arkasındaki var."

"Görünüşe göre kafasına aldığı yara ölümcül olmuş. Tam da bankın şeklinde..."

"Söylemesi zor."

Ciklet ambalajını incele.

"Rubowski" naneli cikleti. Paketinde yeşil yapraklar var. Adamın ağzı, düşüşün korkusuyla yarı açık kalmış.

İçine bak.

Ölümün karanlığı. Pis koku. Galiba beyaz ciklet de görüyorsun.

Doğru. Neredeyse tüm paket orada, alt arka dişlerinin üzerinde katılaşmış.

"Tüm paketi ağzına atmış, değil mi? Eve gitmeden önce alkol kokusunu bastırmak için. İşin en kötü tarafı..."

Teğmen soğuktan titriyor. "Daha önce böyle şeyler görmüştüm: Neredeyse aynı senaryo. Ciklet bile öyle. Hep aynı..."

"8/81'in altında yol kenarında bir çukurda," diye düşünüyor. "Genç bir baba." Hatırayı unutmak için kafasını sallıyor.

Kesinlikle alkol kokusunu gizlemek için.

Geri çekil.

Dikkat. Rüzgâr doğudan hızlı esiyor.

Şişeyi incele.

0,75 litrelik bir "Touloula" votka, kapağı yok. İçinde neredeyse hiç kalmamış.

Orta kalitede bir içki. Hafif mentol var. Adam içkinin tadını çıkarmak, güzel zaman geçirmek istemiş.

"Her yerde boş şişeler..." Paralı seyir dürbününün yanındaki diğer iki şişeye, ardından senin plastik torbana bakıyor.

"Bu sefer bunları toplamasanız daha iyi... Yakışık almaz."

Doğru... Saygısızlık gibi olur.

"Her yerde boş şişeler..." Paralı seyir dürbününün yanında unutulmuş diğer iki şişeye bakıyor.

İskelede bir adam yatıyor, uzuvları bükülmüş ve boynu da doğal olmayan bir açıda dönmüş. Yanındaysa boş içki şişeleri var. Elindeyse bir ciklet paketi.

Vücudunun yarısı, sağ bacağından başlayarak kırık iskeleden aşağıya kaymış. Düşüş nedeniyle üzgün bir kukla gibi bükük kalmış.

Koku... İki haftalık ceset kadar kötü değil ama ona yaklaşıyor.

"Bir dakika..." Teğmen cesedin yanında çömelip suratını inceliyor. Şişmiş iki adet göz de ona bakıyor, herhangi bir yaşam belirtisi yok.

"Morluk hafifçe ortaya çıkmaya başlamış. Bu kişi her kimse iki gün önce ölmüş, daha önce değil." Kalkıyor ve ani bir rüzgâr pilot ceketinin içinden esip giderken titriyor. "İncelememiz gerek."

Bir ceset daha. Senin işin bu. Metin ol.

Sakin, dikkatli ol. Sıradan bir gün, alt tarafı bir ceset daha. Nefes al.

"Öleli biraz zaman geçmiş gibi. Siz gelmeden önce kimsenin onu bulmamış olmasına şaşıyorum." Kalkıyor ve ani bir rüzgâr pilot ceketinin içinden esip giderken titriyor.