Konuşma · LİMBİK SİSTEM

Bu sefer daha kolay oluyor, süzülüp gidiyorsun. Başın yastıkta rahat bir boşluk buldu. Gövden ve bacakların, denizin dibine batan kurşun ağırlıklar gibiler, sonra bir anda ağırlıklarını kaybediyorlar...

Sessizce eşlik et.

Karanlık, karanlık, karanlık. Nihai disko. Geride kalan hayatının harabeleri hâlâ tütüyor. Üzerlerinden küller yükseliyor. Sen ise dönüp bakmıyorsun.

Şimdilik, kısa bir süre...

(Uyu. Sözsüz ve görüntüsüz.)

Dünyanın piktogramları ve hiyeroglifleri geri döndüğünde tuhaf bir şekilde sessiz olduklarını fark ediyorsun. Alarm da sessizce çalıyor. Hazırsın.

Hazırsın ama bir şeyler yaklaşıyor. Her zaman bir şeyler yaklaşıyor.

(Gözlerini aç.)

Bu şarkıyı daha önce dinledim.

Bu, en beğenilenler listesine girebilecek bir şarkı. Siyah kaset dönüyor, dönüyor, dönüyor... Sonunda kendini yordun. Zihninin parıltısını yakaladın ve söndürdün.

Kaç gündür Martinaise'deyim...

Burada gün yok. Hafta yok. Yalnızca siyah kaset dönüp duruyor. Tekrara alınmış. Sona kadar.

Bu dinlenişi hak ettin, kardeşim. Karanlığa dal. Bırak seni yutsun, sen hatırlayabildiğin her şeyi unutana kadar seni evirip çevirsin...

Bu, son rüya mı?

Hayır. Bu sondan önceki. Sakıncası yoksa oynatıp duracağız. Elimizden geldiğince uzun süre. Kara bir hikâye gibi sürekli anlatacağız.

Bulmuşken keyfini çıkar.

Teşekkür ederim, karanlık. Teşekkür ederim.

Rica ederiz, Harry'ciğim. Hak ettin.

(Derin, kesintisiz bir uykuya dal.)

Yüzyıllar süren karanlıktan sonra alarm çalıyor. O da ne? Gerçekten dinlenmiş hissediyorsun. Ancak yastığına sarılıp yatacak veya soğuktan titreyecek vaktin yok. Dünya seni bekliyor.

Git.

Ben kötülük yaptım. Bunu hak etmedim.

Hayır, kötülük yapmadın. Yalnızca yaşadın.

Olamaz...