Konuşma · CUNO

"Dümbelek için mi? Üstat Cuno'ya sormakla en iyisini yaptın." Yaşından büyük görünmek için başını eğiyor. "Cuno'nun bildiği bir dondurucu var. Tam ib*e dondurmaya uygun."

"Yardım edeceğini biliyordum! Nerede o?"

"Bak sen, itoğluitin acelesi mi var yoksa? Cuno'nun bu işten çıkarı ne olacak?" Kollarını kavuşturuyor. "Cuno yatırımının karşılığında ne alacak?"

Sakın bu işin içine etme. Bir dondurucu bulmak zorundasın.

Mütevazı olmak işine yarayabilir. Ona efendim diye hitap etmeyi dene.

"Cesetsiz bir avlu. Vatandaşlık bilincin yok mu senin?"

"Cuno'da ne ararsan var. Tüm o vatandaşlık duyguları falan filan."

Bunun ne anlama geldiğini bilmiyor. Vatandaşlık duygularından falan filan bahsetmen bir işe yaramadı.

"Cuno'yu satın alamazsın, pol‑it! Cuno her şeye sahip zaten!"

"Bu bilginin karşılığını bir gün ödeyeceğim sana, güzel insan. Ama vaktimiz daralıyor."

"Cuno'nun vakti daralmıyor ki lan." Bileğine bakıyor. "Cuno'nun dünya kadar vakti var."

Bileğinde bir şey yok.

"Ona inanma, Cuno! Dondurucunu kullanmak istiyor sadece!

Cuno'nun ağzındaki baklayı çıkar.

Biri onun semtinde cinayet işleyerek Cuno'ya meydan okudu. Ona gününü göstermesi gerekiyor.

"Küstah bir götün teki Cuno'ya sormadan Cuno'nun krallığında cinayet işleyebileceğini sanıyor. Bana sorarsan bu tam bir kanunsuzluk."

Söylediklerini düşünürken Cuno'nun gözlerinin içi tutuşuyor... Aynı krallar gibi, tek kelime etmeden düşünüyor.

"Bu haydudun kaderi senin ellerinde. Hadi ona gününü gösterelim. Bana dondurucu-beden teknolojisiyle yerini tespit etmemde yardımcı ol."

"Peki. Cuno seni anlıyor. Şuradaki yarak gibi bina var ya." Altında kitabevi olan harabe binaya işaret ediyor.

Gölgesinde kaldığın dağılmış dev binaya bakıyorsun, soğuk bir hissiyat bedenini kaplıyor.

"Evet. Arkandaki dev bina."

"Ona girmen lazım." Tekrar binaya işaret ediyor. "Derinlerine gireceksin."

"Derinlere derken?"

"Bodruma iyi bak amına koyayım. Bu kadar beceriksiz olamazsın." Gözlerini deviriyor. "Siktiğimin bodrumuna her zaman bakacaksın. Keşif tarzı."

"Orada kocaman bir dondurucu var. O sikik oraya rahat sığar." Kendinden emin bir şekilde başını sallıyor. "Beyaz bir ayı gibi bir şey. Görünce altınıza sıçmayın."

Beyaz ayı mı? Kutup ayısı olmasın?

"Binaya nasıl girebilirim?"

"Kitapçıdan. Kitapçı orospuya yalvarmalısın. Eskiden zili çalar girerdik ama kitapçı orospu yüzünden artık bu olmuyor. Cuno yalvarmaz... bu yüzden Cuno artık oraya gitmiyor."

"Kitapçı orospuya yalvarmak mı?"

"Evet. Kitapçı orospuya yalvarmak. Mal mısın nesin?"

"Kitabevini kastediyor... izin almalıyız..." Notlarını kontrol ediyor. "Plaisance meydanda kitap satan kızın annesi. Dükkâna gidip ondan izin almalıyız."

Çok güzel not alıyorsun, teğmen.

Başını sallayarak "Gördün mü, dört göz anlamış," diyor. "Dört gözlü arkadaşını dinle."

"Oraya girmeyi denedim, o kadar basit değil."

"O zaman tekrar dene! Cuno senin akıl kölen değil, kendin düşün biraz it!"

"Kitabevini kastediyor... oranın sahibinden izin almalıyız."

"Kitabevindeki Plaisance'ı mı kastediyorsun?"

"Evet, işte bu kadar basit ya, sik kafalı!"

"Ha, bodrum katına bakmamıştım..."

"Cuno'yu dinle... Bodrumlara daima bak." Ciddi bir şekilde başını sallıyor ve kollarını kavuşturuyor. "Cuno bodrumlara her zaman bakar. Derin tarzda."

"Sağ ol, Cuno." (Sonuçlandır.)

"Bunu Cuno'dan duymadın, tamam mı pol‑it." Ciddi bir şekilde sana bakıyor. "Ama kimden duyduğunu unutma."

"Artık Cuno senin sahibin, it! Sen Cuno'nun malısın!"

"Zaten girmiştim."

"Girdin ve koca buz ayılı dondurucuyu görmedin mi lan?" Dudaklarını büzüştürüyor. "Pol‑it, sana bir çift yeni göz bulmamız lazım. Kepazesin amına koyayım."

"Lanetli Ticaret Bölgesi'ni mi kastediyorsun?"

"Her neyse, Cuno'ya bilgiçlik taslayayım deme." Eliyle seni tersliyor. "Oraya girmen lazım. Derinlerine gireceksin."

Evet, Lanetli Ticaret Bölgesi'ni kastetti.

Cuno fakir bir mahallenin fakir bir çocuğu. İşinin söz konusu olduğunu söyle. Anlayış gösterecektir.

Emin miyim? Kulağa beni zayıf gösterir gibi geliyor...

Hayır, zayıflık değil. İçten. İçtenliği zayıflıkla karıştırma. Bana güven, söyle.

"Evladım, bu ciddi bir durum. İşim söz konusu. Eğer bunu çözemezsem kovulabilirim..."

"Sen ne diyorsun amına koyayım?" Şüpheli bir şekilde sana bakıyor. "Ne oluyor lan!"

Ona aldırış etme. Hüzünlü hikâyeni anlatmaya devam et sadece.

"Neredeyse her şeyimi kaybettim, Cuno. Hafızamı, paramı, ismimi bile... İşimi de kaybedemem. Lütfen, LÜTFEN bana yardım et..."

"Iıı..." Teğmenin gözleri gözlüğünün arkasında parlıyor. "Bu o kadar da ölümcül değil. Cesedi son kontrol birimine yollayabiliriz..."

"Cuno hayatında hiç bu kadar salakça bir şey görmemişti..." diye mırıldanıyor. "Dinle, it... Sen Cuno olsaydın, sikine takar mıydın?"

"Haklısın, Cuno... Ben Cuno olsam umurumda olmazdı herhâlde..."

"Gördün mü, yıkık..." Ağır bir şekilde dönüyor ve açıklamaya başlıyor: " Senin yarak kürek yıkıklığın Cuno'nun sikinde değil."

"Şimdi artık ya Cuno'yu eğlendir ya da olay yerinden siktir olup git."