Konuşma · İLKEL SÜRÜNGEN BEYNİ

"Hayır." Elinle kenara it.

"Keyfin bilir." Huysuzluğuna aldırış etmeden mataranın kapağını kapatıyor. Kaşlarını çatarak soruyor:

Onunla tartışmanın gerçekten bir faydası yok. Genellikle geri planda tuttuğu otoritesi konuşuyor. Karşı koymaya kalkışamıyorsun bile. Yapabileceğin tek şey var...

"Döndün mü?"

"Hı hı. Şimdi şunu iç." İçmen için matarayı kaldırıyor.

Bir gösterge panelinin parlayan ışıkları hiçliğin içinden beliriyor.

Ne bu? Çok soğuk...

Evet, üzerine bir şey döküyorlar, içine bir şey döküyorlar. Ve bu şey...

Voyager Yolu nerede?

Voyager Yolu diye bir yer yok. Yol falan yok. Ev yok. Pencerelerde ışık yok. Şu an hepsi askıda.

Demek benim adım... Harry'ymiş?

Senin adın hiç kimse.

Kesinlikle Harry değil.

O hâlde ne benim adım?

Senin adın Yerde Baygın Yatan. Diğer kötü maymunlar tarafından oradan oraya sürükleniyorsun. Seni bir yere götürüyorlar...

Pantografla ilgili de bir şey vardı sanki...

Evet abi, neydi o mevzu?

Şu eski falancayla mı alakalı? Hani...

...hani şu yeniden su yüzüne çıkan, geçmişin şişkin cesedi?

Evet, o.

Dürtme şunu, yine hareketlenecek.

Hayır, o çok güzeldi!

Güzeeeel... İnan bana, seni aptal maymun, asıl problem güzel olmayışı değildi.

Ne güzel kokardı...

Güzel falan kokmazdı. İHANET kokardı.

Hayır, eskiden havalıydım. Hâlâ havalıyım.

Ancak ölünce havalı olursun kardeş.

Ne güzel, ne huzurlu...

Öyle mi dersin? Dünya ortadan kaybolmuş, dış uyarıcılara tepki vermeyi bırakmışsın. Ama yine de...

...acı, can yakıcı bir eksiklik hissi yerli yerinde duruyor. Karanlıkta bile, ızdırapların elinden kayıp suya karışıyor.