Konuşma · KIM KITSURAGI

"Sadece elimizdeki vakaya hiç yardımcı olmamakla kalmadınız, aynı zamanda soruşturmaya aktif olarak ayak bağı oldunuz..."

Özürcü bir bok yığını...

Evet, dünyada senin kadar rezil bir özürcü bok yığını olduğunu bile bilmiyordum.

"Kurtarılması imkânsız bir insan faciası" doğru bir ifade gibi.

Bu mudur yani? Değişmek bile istemiyor musun?

Müthiş bir süperstar, başka ne göreceğim?

Sahnede yapayalnızken düet yapmak biraz zor olur, öyle değil mi süperstar?

Kıyametin habercisi.

Şimdiye dek yalnızca kendi kıyametinin habercisi oldun.

"...ve özür dilerim."

"Size bir şey sorayım..." Eğilip yaklaşarak seni inceliyor.

"Bana bakınca ne görüyorsunuz?"

"Bir Seol'luyu görüyorum."

"Neyse, en azından açık sözlüsünüz. İnsanlar genelde kibar olmaya çalışıyor." Teğmen hiç geri adım atmıyor. "Ama olduğum bir şeyi söylemediniz, farkında mısınız?"

"Revachol'lu."

"Sanırım kimse sizin buraya ait olup olmadığınızı sorgulamıyordur. Ne hata yaparsanız yapın, sağlam bir dedektifsiniz. Revachol'lu olduğunuz ortada..."

"Ben burada doğdum. Burada büyüdüm. Buradan başka evim yok. Burada görev yaparken ölme ihtimalim de epey yüksek."

"Ama... çoğu hemşehrimin gözünde her zaman bir maymun sikici olacağım."

"Benim gözümde partnerimsin."

Teğmen, bir an için rahatsız bir hissi bastırıyormuş gibi görünüyor. Ardından boğazını temizliyor...

Bu duygusal samimiyet, teğmeni rahatsız ediyor. Konuyu değiştirmek istiyor.

"Şimdi... Başka bir gün olsaydı mesaimi bitirirdim. Ama daha önemli meselelerimiz var. Adaya gitmemiz lazım. Hem de bir an önce."

"Bu soruşturma," diyor denize dönerek, "sizden ve benden çok, çok daha büyük. Çok yaklaştık, son ana kadar profesyonelliğimizi koruyalım."

Kilisenin karanlık gölgesinin kumlara yayıldığı yerde... iki adam duruyor. Sesleri çıkmıyor.

"Şimdi... Başka bir gün olsaydı mesaimi bitirirdim. Ama daha önemli meselelerimiz var. Bu soruşturmayı tamamlamamız lazım, hem de hemen."

"Şey, güzel. Çünkü partneriz. Benim bazı kişisel meselelerle ilgilenmem lazım. Bir itirazınız yoksa günün geri kalanında soruşturmayı size bırakıyorum..."

"Tabii."

"Ben yokken ortalığı dağıtmamaya çalışın. Sabah görüşürüz, dedektif."

Kilisenin karanlık gölgesinin kumlara yayıldığı yerde... iki adamın yolları ayrılıyor. Sesleri çıkmıyor.

"Bekle, daha söyleyeceklerim vardı..."

"Bir dakika, bayılmadan önce La Revacholière ile konuştum ben."

"Siz... Ne yaptınız ne?"

"Revachol'un ruhuyla konuştum. Ya da galiba o benimle konuştu."

"Bir an için istemsizce kendinize gelmenizi tavsiye etmediğimi varsayalım... La Revacholière size ne dedi?"

Bekle. Şimdi teğmene dünyanın sonunun geldiğini söylemek için uygun bir zaman olmayabilir...

"Iıı... RHM'nin önemli bir rol oynayacağını söyledi..."

"Hangi konuda rol oynayacakmış?"

"Dünyanın sonu."

"Dünyanın... sonu gelecek..." Teğmen bunu uzun bir süre düşünüyor...

Teğmen, gerçekliğin rasyonel bir gözlemcisi. Onun dünya görüşünde bu tür şeylere yer yok.

"Bana bir söz verin, dedektif; şimdi bana söylediğinizi başka hiç kimseye söylemeyeceksiniz."

"Emin misin? Bu önemli bir şeye benziyor."

"Ciddiyim, dedektif. Bizden biri orada burada dünyanın sonundan bahsetmeye başlarsa RHM'nin itibarı ne hâle gelir, hiç düşündünüz mü? Resmî olarak yani?"

"Şimdi benim... bir süre bazı kişisel meselelerle ilgilenmem lazım. Bir itirazınız yoksa günün geri kalanında soruşturmayı size bırakıyorum..."

"Tabii."

"Bekle, daha söyleyeceklerim vardı..."

"Bu muhtemelen akıllıca olur."

"Ama Kim, ben Yıkım Alameti'yim."

"Gelecek... konusunda?"

"Nasıl bir gelecekten bahsediyoruz?"

"Dünyanın sonu."

"Bilirsin işte... Henüz yaşanmamış şeyler."

"Dalga geçmeyi bırakın, dedektif." Teğmenin sesine ciddi anlamda ısrarcı bir ton hâkim oluyor. "La Revacholière size gelecekle ilgili ne söyledi?"

"22 yıl içinde dünyanın sonunun geleceğini söyledi."

"22 yıl içinde dünyanın sonunun geleceğini söyledi."

"Partner olarak birlikte hareket etmemizin çok önemli olduğunu söyledi."

"Boş ver, saçma sapan konuştum işte."

"Anladım..." diyor teğmen, ayağını yere vurarak...

Kendiyle ilgili böyle açıkça konuşmak, teğmeni rahatsız ediyor. Konuyu değiştirmek istiyor.

"Neyse artık, benim bazı kişisel meselelerle ilgilenmem lazım. Bir itirazınız yoksa günün geri kalanında soruşturmayı size bırakıyorum..."