Konuşma · CUNO

Kızın kafası tekrar çitlerin üzerinde görünüyor, Cuno'yla göz teması kurup geri saklanıyor.

Kız, Cuno'nun durumun salaklığını fark etmesiyle mutlu mu olmalı, yoksa birinci şahıs ağzıyla konuşmaya devam ettiği için endişelenmeli emin olamıyor. Cuno, Cuno'dur. Ben değil.

"Peki, bunu hallettiğimize göre ben gitsem iyi olur." (Sonuçlandır.)

Gitmeden "Tuzaklarla ne yakalamaya çalışıyorlar ki?" diye soruyor.

"Insulinde fazmiti."

"Ha..." kendi kendine homurdanıyor.

İsim ona tanıdık geldi.

"Dur bakayım, Insulinde fazmitinin ne olduğunu biliyor musun?"

Sinirli bir şekilde "Orospular Cuno'yu bir bok bilmiyor sanıyor..." diyor. "Siktir git, Cuno bunlardan sıkıldı."

Giderken onun horoz gibi sallandığı duruşunun değiştiğini, yavaşladığını fark ediyorsun. Kurulmuş bir saat mekanizması gibi.

İki çocuk arasında sessizlik hâkim. Birbirleriyle konuşmuyorlar ve birbirlerine bakmıyorlar da.

"Görüşürüz, Cuno."

Kendinden tam emin olmayan bir şekilde "Siktir git..." diyor. "Cuno bunlardan sıkıldı."

"Seni hiç alakadar etmez." (Bitir.)

"Tamam, neyse."

"Cuno'yla bu konuyu konuştuk. Yapmayacağıma söz verdim."

"Sana inanmıyorum!" Çitlerin arkasında kayboluyor.

Sessiz kal.

"Bu senin seçimlerine bağlı, genç kız."

"Dur biraz, doğru mu duydum? 'Ben' dedin."

"Cuno'yu Cuno yaptı. Cuno ne isterse söyler amına koyayım! Burada kural yok, it." Yaklaşıyor...

"Ben istersem 'ben', istersem 'Cuno' derim amına koyayım. Cuno özgür. Cuno istese ölür bile lan, orospu."

Ortam gerginleşince bazen böyle yapıyor.

"Bu süper, Cuno. Sanat yapmak çok havalı."

"İNANMIYORUM, CUNO! Seni üç saniye içinde falan tamamen bir salağa çevirecek! Buna izin verme, Cuno!"

"Öfke Şehri havalı bir yer gibi duruyor."

"Cuno, it sana yardım etmek istiyor..." diye inliyor. "Sen düşün o kadar salakça işte. Lütfen ona ne olduğunu söyl..."

"Bir sanatçı olduğumu mu?" Göğsünü şişiriyor. "Belki de ben bir sanatçıyımdır? Duydunuz mu lan, artık ben bir sanatçıyım amına koyayım."

"Her neyse çocuklar, öylesine sormuştum..."

"Buna senin beynin yetmez, kimsenin beyni Cuno'yu anlamaya yetmez."

"Salaklıkların yüzünden, Cuno!"

"Ben neysem oyum C, siktir git!"

"O sürekli bahsettiğin şehir buydu demek ki."

"Sen dur! Onlar gece gibi amına koyayım. Çekirge Şehri, Gece Şehri. Öfke Şehri..."

"Böcekler sikimde değil diyorsun, sonra gidip koca bir böcek şehri kuruyorsun."

Her hecesini vurgulayarak "Böcek Şehri değil, Çekirgelerin Şehri," diyor. "Çekirgeler öyle basit böcekler gibi değil. Gölge gibi havadan geliyorlar, gökten iniyorlar amına koyayım."

"Sus artııııık!" Çitlerin arkasından feryat ediyor, sonra suratını ellerinin arasına koyuyor.