Konuşma · ŞEHRİN FISILTISI

Sıcaklık düşüyor. Boş bir sokak, rüzgâr rahatça esiyor. Önünde işlek bir cadde var ama kamyonlar trafik oluşturmuyor. Tırların basamaklarında sigara içen şoförler yok. Sadece... sessizlik.

Anı yaşama. (Düşünceden vazgeç.)

Duman nasıl kokuyordu?

Kimyasal olarak tatlandırılmış. Yolun karşısında unutulmuş bir otobüs durağı var, tepesinde bir delik aşınarak açmış. Bir karaağaç binayı kolluyor. Dallarından yağmur ve kar damlıyor.

Yol pürüzsüz ve farklı renklere sahip. Çukurlar siyah asfaltla doldurulmuş. İlk dökülen asfalt şimdiden griye dönmüş. Uzaklarda inşaat hâlinde bir dizi konut var.

Peki ya yol?

Yüzey çukurlarla dolu. Kapkara zift dolu ağır tırlar gelene kadar çocuklar bu çukurlarda oynuyordu. Toprak sahipleri kraterleri parayla doldurdu. Bu, ticaret akışı için ölümcül öneme sahip.

Yolda bir tümsek var. Yaklaşık 200 adım ilerideki sapakta ölü bir köpek yatıyor.

Ölü bir köpek mi?

Bu trajedinin sorumlusu işe yetişmeye çalışırken hız yapan bir RHM aracı. Soğuğun seni çevrelediğini hissediyorsun. Denizin sesi uzaklaşıyor.

Yolun öbür tarafında yaşayan insanlar kim?

Sıcak su dolu bir küvet, suyu sabunla beyazlamış. Bir adam banyosunu yaparken radyo dalgaları da loto sayılarını aktarıyor: 4, 18, 21, 4, 1... Modern bir çamaşır makinesi içi çatal bıçak dolu bir çekmeceyi takırdatıyor.

Erkek arkadaşı eve geliyor, yanında teneke kutularda et ve sebze getiriyor. Ceplerinde para ağırlık yapıyor ama abartılacak kadar değil.

Peki ya otobüs durağı?

#312D. Genç kızlar buraya gelip ince montları yetmeyince ısınmak için birbirlerine sokulurlardı. Otobüs onları okula götürürdü. Sekiz senedir çalışmıyor. Kız sayısı, seferin maliyetini karşılamak için yeterli değildi.

Bu kadar yeter. (Düşünceyi bitir.)

Rüzgâr sis bulutunu bozuyor. Otomatik bariyerin arkasında bir dedektif duruyor, hafif bir esinti saçının bir kısmını dalgalandırıyor.