Konuşma · CORNELIUS GURDI VE DAĞ KEÇİLERİ

Oyun alanının en üstünde bir panel açılıyor ve yeni bir top bayır aşağı yuvarlanmaya başlıyor. Bu top, diğer keçili toplardan daha büyük ve mat siyah renkte. Topun ekvatorunda beyaz harflerle "CORNELIUS" yazıyor.

Top öyle bir şiddetle geliyor ki geriye kalan son keçili topa çarparak onu uçurumdan aşağı yolluyor. Ardından, sanki içine şeytan kaçmış gibi, oyun alanının dört bir yanına sekiyor.

Hoparlörden "YÜKSEK SKOR" anonsu geliyor ve tüm makine ışıl ışıl aydınlanıyor. Ardından, pinball kolları yuvalarına geri çekiliyor ve Gurdi-top'u diğer keçilerin yanına gönderecek kusursuz açıklığı yaratıyor. "Cornelius" kayıplara karışıyor ve makine kapanıyor.

"İnanılmazdı," diye mırıldanıyor teğmen. Sanki nefes nefese kalmış gibi.

"O hâlde işimize bakalım." (Bitir.)

"Evet." Teğmen, CORNELIUS GURDI VE DAĞ KEÇİLERİ'ne son bir kez bakıyor. "Güzel günlerdi."

Makine yeniden tozlu karanlığın bir parçası oluyor.

Makine ömrünü tamamladı, bir daha canlanmayacak.

Ben şimdi... kazandım mı?

Yalnızca kazanmakla da kalmadın, destan yazdın, bu tarihî başarıyı yakalayabilmiş nadir insanlardan biri oldun.

Yanında bu zafere tanıklık edecek kimsenin olmayışı çok üzücü. Ne de olsa "yüksek skor" yaptın.

"Cuno, gördün mü? Yüksek skor yaptım."

Gözlerini makineden alamadan: "Hassiktir, çok fenaydı," diye mırıldanıyor çocuk. Ardından kendini toparlayıp ekliyor:

"Her ne boksa. Cuno'nun sikinde değil."

Pol‑itin zamanlaması manyak. Refleksleri avcı gibi. Hayvan içgüdüsü tarzı.

"Galiba kazandım, Kim."

"Kazanmakla kalmadınız. Benim tanıdığım hiç kimse, Gurdi'nin Keçileri'ni bitiremedi. Az önce tarihe geçtiniz, dedektif."

"Pinball'un kralı kimmiş, Kim?" (Yumruğunu uzat.)

"Tebrikler, yüce kral," diye yanıtlıyor teğmen. Yumruğunu yumruğuna değdirip gülümsüyor. "Gerçekten çok etkileyiciydi."

"Birileri yeniden oynamaya kalkışmadan önce makinenin iyice bir elden geçmesi gerekiyor."

"Bir saniye, peki ya Smolka, Jandiroba, Stirneman ve Schmelling?"

"Bu saydığınız isimlerin hepsi profesyonel. Her oyun başına dört haneli paralar alıyorlar. Ben normal insanları kastetmiştim."

"Alt tarafı salak bir oyun işte, teğmen."

"Öyle tabii." Başıyla onaylıyor. "Ama yine de biraz övünmeyi hak ettiniz."

Topu göremezken bunu nasıl başarabilirsin ki?

Son keçi de neredeyse intihara meyilli bir neşeyle sisin içinde kayboluyor.

Sırf sana inat olsun diye ölüme uçtu.

"Kim, galiba başaracağım, beni izle!"

"İzliyorum. Daha önce de gördüm. Oynadım da. Er ya da geç bir hata yapacaksınız ve oyun bitecek."

Teğmenin duruşundaki heyecan, merakını ele veriyor.

"O ne lan?"

Yanında dikilen çocuk sıkılmışa benziyor. Bu oyun onu pek sarmadı.

Bu aralar toz kullanmamışsa onu hiçbir şey sarmaz. En azından birkaç gün boyunca.

Peki ya Gurdi?

Cornelius Gurdi, dünyanın en uzak noktalarına keşif gezileri yapacak kadar korkusuz bir Mesque'li dağcı, seyahat yazarı ve milli kahramandır. Kamusal alandaki açıklamaları ise çok daha korkusuzdur. Son yolculuğunu Corpus Mundi'ye yapmış ve asla geri dönmemiştir.

Makinenin sırt kısmındaki rengârenk resimlere rağmen, bu adamın kesinlikle sinsi bir yanı da var.

Ne dağcısı? Ne Mesque milliyetçisi? Ne keçi çobanı? Hadi, oyna artık şu oyunu.

"Pinball bana göre değil." (Bitir.)

Metni okumak için öne doğru eğil.

Tepeyi tırmanan bıyıklı bir adam resminin üzerinde şöyle yazıyor: "Dünyanın en yüksek zirvesi olan Corpus Mundi'ye tırmanan efsane Cornelius Gurdi'den ilham aldık. Mesque efsanesine göre, ülkesi tehlikeye düştüğünde kahraman Gurdi dönecek ve halkını kurtaracak."

Mundi isolasında sönmüş bir kalkan yanardağı olan Corpus Mundi gerçekten de bilinen dünyanın en yüksek zirvesidir. 18,9 kilometre yüksekliğindeki zirve, neredeyse stratosfere değmektedir.

Bu keçiler ne ayak böyle?

Mesque kültüründe dağ keçileri, özellikle de Corpus Mundi'deki dağ keçileri özel bir yere sahiptir. Dağı tırmanabilecek kadar çevik ve cesur olan tek canlı keçidir ve genellikle Gurdi ile ilişkilendirilir.

Sahiden... Sen onları top farz et.

Çocuk omuz silkiyor. Umurunda bile değil.

"Kim, benim gördüğümü sen de görüyor musun?" (Makineye işaret et.)

"Pinball makinesi mi?" Teğmen, makineye şöyle bir göz atıyor. "Gurdi'nin Keçileri. Klasiklerdendir."

Klasik de ne kelime, mutlaka oynanması gereken bir oyun. Pinball'u ciddiye alan tüm profesyonel oyuncular, bunda tempolu oyun tamamlama girişiminde bulunmuştur.

Gottwald'lı Knut Schmelling ve Jörgen Stirneman, Mesque'li pinball duayeni Iara Flávia Jandiroba ve Zsiemsk'li Ludek Smolka gibi efsanelerin hepsi bu oyunu 20 dakikanın altında bitirmeyi başardı.

"Şuna bak, Cuno." (Makineye işaret et.)

"Cuno'nun sikinde mi," diye soruyor makineye şöyle bir göz gezdirerek. "Cuno'nun sikinde değil."

Bir madenî para at. (Devam et.)