Konuşma · GÖRSEL ANALİZ

Güzel haber. Sandal, senin gibi yetişkin bir adamın sırtüstü pozisyonda altına sığabileceği kadar büyük.

O zaman bu harika bir haber. Şöyle rahat bir yere ihtiyacım var.

Dur biraz. Pardon, benim hatam. Orada çürüyen bir köpek cesedi ve bozulmuş balıklar da var. Mumyalanmış bir köpeğin anıt mezarına sığmazsın sen.

Sıçtığımın köpeği bütün yerini işgal ediyor. Gerçi balık kokusu da fena ama neyse.

Senin bir yerlerde bir evin var. Bütün polislerin var. Bu iş bittiğinde geri dönebilirsin.

Soruşturmayı bitir de zaten gidecek bir yerin olur. Umarım.

Dur biraz, peki orada ne yapacağım ki ben?

Uyursun. Sen berduş polis değil miydin? Polisten çok berduş aslında. Yoksa bu senin görme merkezinin bir şekilde yanlış anladığı ince bir ironi miydi?

Olamaz... Adamımız artık kelimenin tam anlamıyla başıboşun teki.

Buranın şartları epey bir zorlu görünüyor. Pek içime sinmedi...

Bilmem ki, uyursun mesela? İnsanlar sandalların altında ne yapar? Bu senin görsel merkezinin yaptığı basit bir çıkarım sadece, bu bilgiyle ne yapıyorsan yap.

"Güzel haber, uyuyacak yeni bir yer buldum."

"Ha?"

"Bundan sonra bir sandalın altında yaşayacağım."

"Şu an kendinizi acındırmanın hiç vakti değil, dedektif."

"Biliyorum, durumumuz içler acısı ama soruşturmaya devam etmeliyiz."

Bunu bir tür kurtuluş gibi düşün.

Senin bir yerlerde bir evin var. Bütün polislerin var. Bu iş bittiğinde geri dönebilirsin.

"Güzel haberim var dedim, uyuyacak yeni bir yer buldum." (Sandala işaret et.) "Bu sandalın altında. Bedava hem de."

"Şu an kendinizi alay yoluyla acındırmanın hiç vakti değil, dedektif."

"Soruşturmayı bu sandalın altında bitirebilirim aslında. Hem kuru, hem soğuk geçirmiyor hem de bedava."

(Düşünceden vazgeç.)