Konuşma · KİLİSE KAPISI

...Şehrin kalbine oturmuş büyük bir boşluğu.

Kiliseye giriyorsun.

(Bitir.)

"Gerçekten içeri girmemiz gerektiğini düşünüyorsanız başka bir yol bulmalıyız..."

"Şu anda kilise o kadar da ilgimi çekmiyor aslında."

"Soruşturmamızla çok da ilgili görünmüyor zaten." Teğmen başıyla onaylıyor.

"Sence nereden başlamalıyız?"

"Doğudan esen rüzgârın içinden gelen bas sesini duyuyor musunuz?" Elini kulağına götürüyor. "Kabahat işleyen çocuklara dair bir işaret."

Asma kilide daha yakından bak.

Ahşap işçiliğini incele.

Kapıdaki oymalar da kilisenin kendisi gibi hem açılı hem de bloklar hâlinde tasarlanmış. Aşağı inen iki büyük kiriş, kapı eşiğine ulaşamadan ahşabın içinde kayboluyor.

Geri çekilip kapıya bak.

Elini kirişlerden birinin üzerinde gezdir.

Rüzgârla düzleşen yüzey biraz nemlenmiş.

Olağanüstü. 300 ton çam odunu kusursuz bir şekilde bir araya gelmiş. Çok da eski; yüzyıllar önce kesilip oyulmuşlar.

Çıkartmaya bak.

Sarı bir dairenin içinde iki "X" işareti ve altlarında bir ağzı andıran bir kıvrım var. Bunu daha önce görmediğinden eminsin fakat sembolün betimlediği şey açık; gülümseyen, ölü bir adam. Gülümseme kıvrımdan, ölümse X işaretlerinden geliyor.

Bu sembolde göz kamaştırıcı bir modernlik var. Bu modernlik, daha önce gördüğün her şeyi gölgede bırakıyor.

"Bu sembolü daha önce gördün mü?" (Sembole işaret et.)

Gözlüğünü çıkarıyor ve mavi mendiliyle iyice siliyor, ardından çıkartmayı inceliyor. Sonra başını kaldırıyor ve bir an duraksadıktan sonra cevap veriyor:

"Hayır."

"Sence neye benziyor?"

"Ölü bir adam gülümsüyor gibi. Çocuk kabahatlerine bir işaret."

"Burada neden bir çocuk kabahati olduğunu düşünüyorsun?"

"Bu çıkartmayı daha önce görmemiştim. Ve ben genç biri değilim."

"Doğru... Çok modern bir çıkartma. Peki bu neşeli adam öldüğünü bilmiyor mu, yoksa ölmüş olması umurunda değil mi? Buradaki ironi nedir?"

"Bende bu seviyede kavramsal düşünme becerisi yok."

Asma kilit, asma kilit, asma kilit!

Sonuç olarak gençler tarafından yapılmış diyebiliriz.

"Peki. Çocuk kabahatleri nedir?"

"Revachol Denetim Bölgesi'ndeki En‑Merkezciler, 10 ila 16 yaşları arasında olup da yasalara aykırı davranışlarda bulunanları kabahatli çocuk olarak tanımlıyor..."

"Bu davranışlara suç denmiyor çünkü suçu yetişkinler işler. Çocukların işlediği suçlara 'kabahat' deniyor. Bu konu polislik sınavınızda da vardı." Mendilini paltosunun cebine koyuyor.

Senin için üzülüyor. Ona göre, bir teğmene polislik sınavında sorulan soruların hatırlatılması çok küçük düşürücü bir şey.

Bunu bu kadar modern yapan nedir?

Neşeli, kimyasal sarı renkle rigor mortis arasındaki kontrast. Sanki neşeli bir adam öldüğünü bilmiyor ya da ölü bir adam, durumunu umursamıyor. Ne olursa olsun, bunun geleceğin güçlerinin işi olduğunu hissediyorsun.

Geleceğin güçlerinin betimlemeyi tercih ettiği şey sana... seni hatırlatıyor.

Asma kilide bir daha bak.

Asma kilide biraz resmî görevli kuvveti uygula.

Levyeyi kilitle sürgünün arasına sıkıştırıp yükleniyorsun. Kol kasların yük altında şişiyor. Metalden çatırtılar ve gıcırtılar yükseliyor...

Acınası durumdaki köhne ahşabın, paslı vidaların (ve bir çivinin) kaldıraç kuvveti karşısında hiç şansı yok. Derinlerden bir gümbürtü kopuyor...

"Revachol'a hoş geldin, kilit!"

Levye birden kırılıyor. Metal parçalar her yere dağılıyor. Levyenin kilitle sürgü arasındaki üst kısmı küt diye yere düşüyor.

"Ne oluyor lan? Mümkün mü ya böyle bir şey?"

"Araç gereçler kırılan şeylerdir. Kendinizi kontrol etmeye çalışın."

Şahsen ben, en sevdiğim levyeyi kırmış olmana rağmen gayet sakinim.

Kasların ne olduğunu anlamadı. Böyle olmaması gerekiyordu. Ahşap gayet zayıf görünüyordu.

Elindeki kırık alete bak.

Dağılan levyenin kırık kenarı dümdüz görünüyor. Ucu tertemiz kopmuş...

Kötüye işaret. Bu kiliseye dikkat et.

"Levyeyi kırdım. Yenisini nereden bulabilirim?" (Devam et.)

"Bilmem... Muhtemelen bulamazsınız? Neyse, belki yenisini buluruz. Ben yanımda birden çok levye taşımıyorum..." Başını kaldırıp çan kulesine bakıyor.

"Zaten çok bakımsız bırakılmış bir ibadethaneye böyle girilmemesi gerektiğini düşünüyordum. Sanırım kilise de benimle aynı fikirdeymiş."

Bu kesinlikle sadece bir görünmez kazaydı.

Kiliseden cevap gelmiyor. Ahşap artık eskisi kadar çürümüş görünmüyor, vidalar (ve bir çivi) ise neredeyse azimle parıldayacak hâldeler.

"HIIIAAAAH!"

İyi denemeydi evlat ama çıplak ellerinle böyle bir işe kalkışmamalısın.

Yaklaşık bir dakika boyunca kilide yükleniyorsun ama başarısız oluyorsun. Elindeki levye sana mekanik anlamda hiç avantaj sağlamıyor.

Yenilgiyi kabul et ve kilidi rahat bırak.

"Yardım etsen fena olmazdı aslında."

"Ben sizin gibi yapılı biri değilim. Sizin kadar kuvvet uygulayamam." Bunu inanarak söyleme zahmetine bile girmiyor.