Konuşma · ÖTEMATERYALİZME KISA BİR BAKIŞ

Komüncülerin parmak tabancalarıyla donatıldığına dair bir kanıt yok, tabii bunun sonucu değiştirme ihtimali çok düşük.

Müritler (tabyayla birlikte), süreç tamamlanmadan önce bir topçu saldırısıyla buharlaştırıldı...

Kafanda canlandırsana; hepsi parmaklarını havaya kaldırmışken bir anda kanlı bir sise dönüştüler!

Yine de, savaştan sonraki haftalarda Debutante'ın kaptanı, beklenmedik şekilde alçak bölmelere kafasını çarpan mürettebat sayısında bir artış olduğunu belirtti.

Tabii ki böylesine renkli anekdotlar, ötemateryalistlerin gerçekten üçüncü seviye bir toplumda mümkün olabileceğine inandıklarının sadece yüzeysel yansımalarıdır...

Niye dinamik paralı asker teçhizatı almamışlar ki? (Zırhına tıklat.)

Komüncüler, çok daha iyi kaynaklara sahip olan Koalisyon'a karşı yeterince donanımlı değillerdi. Seramik zırhın sonucu değiştireceğini sanmıyorum.

İşe yaradı mı?

Yeterince dinledim.

"Yasa olmaktan çıkarlar..." Ne olurlar peki?

SRV'nin önde gelen ötemateryalistlerine göre daha çok öneri gibi bir şeye dönüşürler.

Okumaya devam et.

Birkaç sayfa çevirdikten sonra "Zihinsel Projeksiyon ve Transferans" başlıklı bir bölüme denk geliyorsun...

Ötemateryalistler, bir topluluk yeterince yüksek derecede devrimci bir şevke ulaştığında ikinci seviye etkilerin gözlemlenebileceğine inanıyor.

İkinci seviyede, bazı hiperdevrimci bireylerde düşüncelerini madde uzayına yayma ve madde uzayından düşünceleri çekme yeteneği gözlemlenebilir.

"Hey Kim. Aramızda çok özel bağ var desem katılır mıydın?"

"Birlikte fena çalışmıyoruz aslında, evet."

"Sen ve ben, aynı dalga boyundayız. Bu yüzden hep birbirimizin..."

Teğmen defterine bir şeyler karalarken sözlerin havada kalıyor. Bir noktada kendisini beklediğini fark ediyor ve kaşlarını olabildiğince çatarak sana bakıyor.

"...sandviçini bitiriyoruz."

"Bu sadece bir kez ve aşırı baskı altındayken oldu."

Konumuza dönersek, genel olarak bu etkileri yalnızca belirli hiperdevrimci bireylerin, genellikle devrimci nüfusun %0,01'inden daha azının sergilediğine inanılmaktadır...

"Hiç sandviç paylaşmadık dedektif. Bütün o kahramanca çabalarınıza rağmen."

"...sigarasını bitiriyoruz."

"İkimiz de aynı bağımlılığı paylaşıyoruz ancak bu RHM memurları arasında pek dikkat çekici bir şey değil."

"...cümlesini bitiriyoruz."

Teğmen bir an için hiç kıpırdamadan sana bakıyor, sonra tek kelime etmeden defterine geri dönüyor.

"Kim, beni umursamadın bile."

"Özür dilerim, 41. Karakol'un tarzının partnerini umursamamak olduğunu sanıyordum."

"Öyle mi yaptım? Benim hatam dedektif. Bir daha olmaz." Kafasını defterden kaldırmıyor.

Boş ver.

"Eğer 'özel' derken 'aşırı işlev bozukluğuyla mahvedilmiş' demek istiyorsanız, o zaman evet, sanırım oldukça özel."

"Demek istediğim tam da buydu. Muhtemelen bu yüzden hep birbirimizin..."

"Aynı vakada çalışan iki kanun görevlisi için tamamen ortalama bir bağımız olduğunu söyleyebilirim."

"Ortalamanın çok üzerinde. Fark etmedin mi? Hep birbirimizin..."

Yani bu, komünistlerin zihin okuyabildiği anlamına mı geliyor?

Ötemateryalist kurama göre, evet! Yeterince devrimsel koşullar altında tabii...

Kardeşlerinin düşünceleri konusunda bilgi sahibi olmak için tabii ki komünist olmak gerekmiyor.

Son buluşmaları sırasında Nilsen ve Mazov'un tek bir kelime bile söylemedikleri, papatya çaylarıyla sessizce oturup birbirlerinin düşüncelerini okumayı tercih ettikleri şeklinde bir halk efsanesi oluştu.

Büyük ihtimalle böyle olmamıştır.

Geç Devrim döneminin küçük trajedilerinden biri de güvenilir sayılabilecek kayıtlardan çok azının günümüze ulaşmasıdır.

Komüncülerin bu dönemdeki faaliyetleri hakkında bildiklerimizin çoğu anı yazılarından ve ikinci el anlatılardan geliyor. Bazıları, olaylar yaşandıktan on yıllar sonra yazılmış ve güvenilirliği şaibelidir.

Bunun garip bir cazibesi var.

Peki neden bu etkiler sadece hiperdevrimci komünistlerde meydana geliyor? (Devam et.)

Plazma hiçbir zaman doğrudan gözlenmediği için, bu etkilerin ardındaki asıl mekanizma üzerine sadece spekülasyon yapabiliyoruz.

Başka bir deyişle, bu zihin okuma mevzusunun gerçek olduğuna dair bir kanıt yok.

Neden mekanizmalara takılıyorsun ki... Zihin kanallarını biraz geniş tut! Gerçek anlayışa çok yakınsın!

Pişt! Zihinleri okuyormuşsun gibi hissettiren başka ne var biliyor musun? Acayip dostun Pirholidon...

Bir dakika, eğer plazmanın var olduğuna dair bir kanıt yoksa kuram nasıl doğru olabilir?

Çoğu ötemateryalist, şüphecilerin kendi yetersiz devrimci tutkuları nedeniyle plazmayı tespit edemediğini iddia eder.

İşte bu kadar basit. Asla yanlışlanamayacak bir döngü. Kuramın kendi içinde çürütülmesi imkânsız...

Yani bu bir kuram bile değil.

Bu kadarı, uyarıcı bir tartışma için fazlasıyla yeterli olmalı. Yine de eğer hâlâ daha fazlasını arzuluyorsan...

Devam etmelisin. Herkes kitapların en iyi kısımlarını sona sakladığını bilir...

Yeter bu kadar.

Cep boy kitabın kapağında turuncu, sarı ve yeşil bir girdap bulunuyor. "Ötemateryalizme Kısa Bir Bakış" başlığı hem otoriter hem de samimi bir tırnaklı yazı tipiyle basılmış.

Renk seçimleri çok ilginç. Canlı görünmesine rağmen birazcık da rahatsız edici.

Hayır, hayır. Bu renkler korkunç. Bunlar tıpkı... tıpkı...

Kayısı gibi.

Kapağın iç kısmında kısa bir özet buluyorsun: "Ötemateryalizm nedir? Mazovist komünizmin son derece kuramsal bir kolu mudur? İtibarsızlaştırılmış bir devrimcinin mistik zırvalarının derlemesi midir? Veya ikisi birden midir?"