Konuşma · EMPATİ

Uyanmışsın, güzel. Dinle, birkaç gündür senin aklına takılan bir şey var.

Ne?

Buralarda işlerin kontrolde olmadığına dair bir şüphe veya his.

Zihninin, yeri yerinden oynatacak bir bulgusu. Bu elemanlar aklına neleri sokacak daha kim bilir...

Her gün işler daha da çığırından çıkıyor. Merkez, dayanamıyor. Ayrıca bu enerjileri idare etme ve kontrol altına alma çabalarına rağmen durum gitgide kötüleşiyor.

Bu, benim sorunum değil. (Düşünceden vazgeç.)

Bir saniye, ben işler iyi gidiyor sanıyordum.

Ha, tabii. Soruşturmanda ilerliyorsun, insanları sorguluyorsun, yan görevleri çözüyorsun...

Ancak büyük sorulara odaklanan kim?

En vasıflı ve alanlarında en donanımlı insanlar bu işlerle ilgileniyor zannetmiştim.

Peki sen hiç bu insanları gördün mü? Var olduklarından nasıl emin olabiliyorsun? Daha da önemlisi, onların senin katılımını beklemediklerini nereden biliyorsun?

Ne yapmam gerekiyor?

La responsabilité'yi kim sırtlanıyor bulman gerekiyor.

La responsabilité nedir?

En muhteşem ve en korkunç şey...

La responsabilité'yi arzulamak ve onu reddetmek insanın doğasında mevcut. Bu yüzden birçok kuruluş, ajans, ofis ve portföye dağıtılmalıdır.

Bir başka deyişle tüm bürokrasiye yayılmalıdır ki kimse kimin neyden mesul olduğunu bilemesin.

Ben cinayet için mesuliyet atamaya çalıştığımı sanıyordum.

Harry, Harry. Bakış açın çok dar.

Kim kimi öldürmüş, la responsabilité'yi ilgilendirmez. Onu ilgilendiren, gerçek konulardır: insani refah endeksi, temel malların fiyatı, gerçek demokrasiye geçiş...

Lütfen... Bakış açın çok dar.

Tamam, bana ver. Mesuliyeti ben yükleneceğim. (Devam et.)

Yo, yo, dur. Diktatörlükle yönetilmiyoruz. La responsabilité'yi tek başına üstlenemezsin. Meşru bir otorite tarafından verilmesi gereklidir...

Bir komite gibi.

Senin komiteye falan ihtiyacın yok. Sen Kanun'sun.

Gerçekten tüm bunlar için vaktimiz var mı?

En iyi uygulamaları takip etmek için her zaman vakit vardır. Birileri bir şeyleri hızlı yapmak için kısa yollar kullanmaya karar verdiğinde o kişinin başka neler yapabileceğini kim bilir...

Çabuk ve kesin verilen kararlar.

TOPLU İNFAZLAR.

Kendi çıkarını düşünmeler?

Sınırsızca eğlenme imkânı buluyorlar.

Peki bu komiteye kimler dâhil olacak?

Yalnızca Martinaise'deki en dengeli zihinler.

Görev arkadaşın, teğmen, doğal bir başlangıç olur.

Birlikte Revachol'da la responsabilité'nin kimde olduğunu keşfedebileceksiniz. Gerekirse de kendinize de atamak için gereken bilgi ve yeteneğe sahip olacaksınız.

Peki mesuliyeti atadıktan sonra ne olacak?

Ulaştığın sonuçlar bir raporda derlenecek, bu rapor ise üstlerin tarafından dikkatle incelenecek.

İncelemeleri bittiğinde onlar da bir dizi öneri üretecekler, bu öneriler de daimi komitenin bir sonraki toplantısında ele alınacak.

Endişelenme, ne olursa olsun doğru kanallar üzerinden gerçekleşecek.

Bu muhteşem yükü sırtlanmaya hazırım. (Görevi üstlen.)

İyi şanslar. Raporunu heyecanla bekliyoruz.

Bu söyledikleriniz kulağa çok sıkıcı geliyor. (Görevi reddet.)

Bu, la responsabilité'yi terk etmektir. Personel dosyana bir not olarak iliştirilecek.

Kaçsın diye çabaladığın adam, yani teğmen, doğal bir başlangıç olur.

Ama Kanun benim. Kendi kendime yapamaz mıyım?

Hadi ama. Gerçek otoritenin bireylerden değil kurumlardan aktığını sen de ciğerin kadar iyi biliyorsun. Bu, medeniyeti barbarlıktan ayıran tek prensiptir.

Önemsiz detaylar.

Çabalarının kabul edilmesini istiyorsan gerekli süreçlerden geçmen gerekiyor.

Bu mesuliyet bana fazla. İstemiyorum.

Kaçma, Harry. Yapılması gerekenin bu olduğunu biliyorsun.

Olmaz, zaten başımı kaşıyacak vaktim yok. (Vazgeç.)

(İç çek.) Haklısın. Bu komitede kimler yer alacak?

Bu gerçekten benlik bir işe benzemiyor.

Gözlerini aç. Detayların dikkatini dağıtmasına izin verme. Gerçekten önemli olan şeylere odaklanmanın vakti geldi.

Hemen başlayalım. Ne yapılması gerekiyor?