Konuşma · PAZAR GÜNÜ DOSTU

"Aslında ben de senin burada ne aradığını merak ediyordum."

"Hmm, bu très basit. Buranın hemen kuzeyindeki balıkçı köyünü ziyaret ediyordum. Eski pazarı tekrar canlandırmak için bir dizi mikro krediye başvurdular ve hâliyle, ben de durumu ilk elden görmek istedim."

"Sonra da biraz vaktim kaldı ve buraya yürümeye karar verdim. Çok huzurlu, değil mi?"

"Pek benlik değil."

"Ne derler bilirsiniz: 'Zevkler ve renkler tartışılmaz'! Ben konuyu dinçleştirici buluyorum."

"Şu duvardaki mermi deliklerini gördün mü?"

"Ah, o izler mermi deliği miymiş? Tahmin etmem gerekirdi. Burada bu kadar fazla tarih olması etkileyici, tek gereken nereye bakacağınızı bilmek."

Neler olduğunu gerçekten bilsen bu noktada bir şeyler söyleyebileceğini hissediyorsun.

"Aslında sana sormak istediğim başka bir şey vardı."

"Ah, bon? Dinliyorum memur bey."

"Hemen şurada toplu infaz yapıldığını biliyor muydun?"

"Cidden mi?" Kaşlarını çatıyor. "Burada mı? Nasıl emin olabiliyorsunuz?"

"Öncelikle şuradaki duvar mermi delikleriyle kaplı."

"Ah, o izler mermi deliği miymiş? Tahmin etmem gerekirdi. Burada bu kadar fazla tarih olması etkileyici, tek gereken nereye bakacağınızı bilmek."

Genelleme ve metaforları bu şekilde kullanmasına izin mi vereceksin?

"Çirkin bir durum ancak en azından birileri yapılması gerekeni yapacak cesarete sahipmiş."

"Tarihin gaddar bir yönü..." Kaşlarını biraz çatıyor. "Açıkçası ben, ne yazık ki sert ancak savaşı sonlandırmak için gerekli olduğu gibi daha nüanslı bir açıdan bakıyorum."

"Kesin olan, bu tür trajik olayların bir daha hiç yaşanmaması için elimizden gelen her şeyi yapmamız gerektiği. Cevap şiddette değil, tartışmada."

"Aslında beni en çok kızdıran, mülke verilen zarar."

"Demeyin öyle... İnsan hayatı her zaman özel mülkten daha önemlidir."

"Tabii, sorumlu olanların en azından bina sahibine gerekli ödemeyi yapmış olduğunu umuyorum."

"Eminim burada öldürülen komüncüler olaya farklı bakardı."

"İnsan hayatının zayi olması gerçekten tam bir felaket. Koalisyon tam da bu yüzden bir başka savaşın çıkmasını önlemeye bu kadar odaklanıyor. Barışı koruma davamız da bunun bir göstergesi."

"Neyse ki bölge giderek daha stabil bir hâl alıyor. Bu gibi vahşetlerin geçmişte kaldığına eminim. Gelecek..." Parmağını şaklatıyor "...tranquilou bilou!"

Tranquilou bilou mu? Hiç bulaşmayalım, "tranquilou bilou" gibi kelimeler kullanan biriyle tartışamazsın.

"Haklısın. O kadar karmaşık ve etkileyici ki eleştirel düşünmeye başlayamıyorum bile."

"İyi dediniz... Böyle etkileyici zamanlarda yaşamadığımız için minnettar olalım."

Neler olduğunu gerçekten bilsen bu noktada bir şeyler söyleyebileceğini hissediyorsun.

"Özel yeteneğim gibi bir şey diyelim. Geçmişte olan şeyleri zihnimde canlandırabiliyorum. Uzman dedektiflere mahsus bir özellik."

"Ah, bir dedektif için çok kullanışlı bir yetenektir eminim. Burada bu kadar fazla tarih olması etkileyici, tek gereken nereye bakacağınızı bilmek..."

(Etrafına bak.) "Evet, çok hoş."

Adam derin bir nefes alıyor. "Evet, moral düzeltmek için sahilde biraz dolaşmaktan daha iyi bir yol yoktur."

"Vakit ayırdığın için teşekkürler!" (Bitir.)

"Hemen gidiyor musunuz?" Kafasını neşeyle sağa sola sallıyor. "À tout à l'heure, memur bey!"

"Hemen konuya girelim. Bir şey söylemem gerek."

"Nedir memur bey?" Dönüp sana bakıyor.

"Bay Villedrouin..."

"İtiraf etmeliyim, sizin bir turist gibi gezeceğinizi düşünmemiştim. Şimdi ne istiyorsunuz?"

"Dinle, geçenki olay..."

"Evet?" Dönüp sana bakıyor.

"Her yerde seni arıyordum."

"Öyle mi? Bir tutuklama emrini tatbik etmeye mi geldiniz?"

(Bitir.)

"Ah, süper, yine karşılaştık memur bey. Nasıl yardımcı olabilirim?"

Sen yaklaşırken adam dönüp kibarca el sallayarak selamlıyor.

Tatile çıkmış normal biri gibi büsbütün rahat görünüyor.

"Ah, süper, memur bey gelmiş! Sizinle tekrar karşılaşmayı beklemiyordum ancak garip tesadüfler olabiliyor, değil mi?"

"Sizi bu harika Martinaise sahiline getiren nedir?"