Konuşma · GREVBOZAN LİDERİ

Grev kırıcıların lideri gibi görünen adam "ÇALIŞMA HAKKI! ÇALIŞMA HAKKI!" diye bağırıyor. "YAZIKLAR OLSUN!"

"Sorularım bitmemişti."

Uyuz olmuş gibi görünüyor. "İşler zaten çok yoğun. Vaktimi çok harcamayacaksın, değil mi?"

"Göreceğiz."

İri adamın her yanından şüphe fışkırıyor.

"Wild Pines'ın paralı askeri misin?"

"TİCARETİ SERBEST BIRAKIN!" diye bağırıp suratını siliyor, kaşlarından ter damlıyor.

Onunla konuşmayı bırak. Lütfen uzaklaş.

Sessizce "Acaba bir mahkeme toplanacak olabilir mi?" de.

"Sikik haşere..." Yavaşça nefes veriyor, dev göğsü iniyor ve ağzı hafifçe açılıyor.

Yumruğun eli kulağında denilemez ama yavaş yavaş hazırlanıyor. Sıkı bir yumruk...

Bir yerlerden ufak bir tıngırtı, küçük bir radyo cızırtısı duyuyorsun; kulaklığı mı var?

Bunu evet olarak algılıyorum. Bir mahkeme var. Hazır olması da yakındır.

"Siktir olup gitmeye ne dersin?"

"Tabii. Tabii ki," diyor teğmen yatıştırıcı sesiyle. Sana bakıyor.

"Şu an bize doğrultulmuş silahlar olabilir... Yukarıda, binalarda bir yerlerde. Diğer paralı asker... Zorlama," diye düşünüyor. "Sırası değil."

"'Kesinlikle hayır, ben yalnızca dürüst bir grevbozanım' mı? Pek ikna edici olmadı."

"Sikik paçavra..." Hiç ses çıkarmadan bir süre seni bakışlarıyla eziyor.

Paçavra mı? Bir grevbozanın söyleyeceği türden bir şey değil sanki. Neyse, konuyu fazla üstelemesek en iyisi, beyim. Biraz... gergin duruyor.

"Tamam." (Geri çekil.)

Adamın nefes alışı normale dönüyor ancak gözleri hâlâ kısılı. Yavaş yavaş "Çalışma Hakkı" ritmini yakalamaya çalışıyor.

Elemanın birini pestilini çıkarana kadar dövmek isterken bunu başarmak zor.

"Kesinlikle hayır. Ben yalnızca dürüst bir grevbozanım. Benim olduğum yerde böyle şeylerin konuşulmasına izin vermem, anlıyor musun?"

Boyun kasları kasılıyor, boynundaki damarlar şişiyor. Dikkatli ol... Derinlerde saklıyor ancak orada karşılaşmak istemeyeceğin şeyler var.

Söylemek gerek... İkna edici bir yalan değildi.

"Tamam, sormam gerek. Tam olarak nerelisin?"

"Sana ne bundan?" Her hecesinden derin bir şüphe akıyor.

"Bir anlığına gözüm bir yerlerden ısırıyor gibi geldi."

"Hayır, daha önce tanıştığımızı sanmıyorum." Gözleri güvensiz bir şekilde kısılıyor. "Halka yardıma geldim."

Arada sırada bu işler için mücadele eden adam maskesinin altında başka birini görür gibi oluyorsunuz. Daha vahşi, sinsi ve şüpheci biri... Yalnızca bir içgüdü. Belki de... paranoyaksınızdır!

"Herhâlde makul. Neyse, burnumu fazla sokmayacağım."

Adam dikkatini başka bir yere verdi, yavaşça yumruğunu sallarken bir yandan da göz ucuyla seni gözlemliyor.

"O kısmı anladım zaten. Daha çok senin geçmişinle ilgileniyorum."

"Hepimiz işçiyiz, değil mi? İşçiler birlik olmalı. Jamrock'taki Seçkin Bölge'den geldim. Geçici işlerde çalıştım. Ağır işlerde, kargo taşımada, barda koruma olarak... İşlerin nasıl yürüdüğünü bilirim."

Seçkin Bölge'nin güvensiz binalarının üzerinde dev bir gölge... Jamrock semtlerinin üzerinden 8/81 otoyolu geçiyor. Harap hâldeki ahşap evlerin arasından beton sütunlar yükseliyor. Ufuktaysa limanın makineleri sis yüzünden zar zor görünüyor.

Titre ve ellerine üfle.

Seçkin Bölge'de yaşam, Martinaise'dekinden bile daha kötü. Soğuk hava, yukarıdan geçen otomobil ve kamyonların dumanları yüzünden daha da sertleşiyor.

Aşağıdaysa çökük, yıpranmış insanlar tozlu sokaklarda amaçsızca dolanıyor. Ancak aralarında bu adama dair hiçbir işaret yok. Hiçbir yerde yok.

"Bar koruması mı? Nerede? Barlara sık giderim, belki bildiğim bir yerdir."

"Şeyde çalıştım... Territorial'da. Tanıdık geldi mi?"

Epey iyi... bir yalandı.

"Şu anda gelmedi ama belki de gitmişimdir. Hafızam pek iyi değil."

"Hı hı. Uzun zaman önceydi." Adam seninle konuşmaktan hızla sıkılıyor.

"Ha, sanırım oraya gitmiştim."

"Hiç duymadım. Yalan mı söylüyorsun?"

Gözlerini kısıyor... Ufak bir şiddet kıvılcımı görüyorsun. Ardından gözlerini kırpıyor ve adamlarına dönüyor. "Bu kadar yeter. Bozmam gereken bir grev var."

Kendini kontrol etmek için durdu. Bir şeyler yakaladın.

"Pek içmem ama işim beni bazı barlara götürdü. Hangisiydi?"

"Seçkin Bölge'den değilsin."

"Öyle mi?" diye homurdanıyor. "Bunu nereden çıkardın?"

"Bir... içgüdü."

"Alkolde boğulmuşsun. Deliriyorsun." İri adam kahkahayı basıp sana arkasını dönüyor, tekrar liman kapısına odaklanıyor.

"Nereden aklıma geldi bilmiyorum."

İri adam burnunu çekip yere tükürüyor. "Evet. Ben de bilmiyorum." Dikkatini tekrar liman kapısına veriyor.

"Orada kimse seni tanımıyor."

İri adam burnunu çekip yere tükürüyor. "Beni tanıyorlar, saçmalıyorsun." Dikkatini tekrar liman kapısına veriyor.

"Güzel, barları bilirim. Birkaç tanesinden atıldım bile. Belki o yüzden tanıdık geliyorsundur."

Yapma. Gerek yok. Başka bir şeye odaklan.

"Her neyse, polis. İşte oralıyım. Bundan şüphe duymak aptalca olur."

"Merak... Bu grev karışıklığını çözeceğim."