Konuşma · SIILENG

"Sürekli gelmeniz ne güzel memur bey! Ekonomiyi kurtarmak için kıyafet bakmaya devam edin!"

Eğer gerçekten ekonomiyi kurtarmak istiyorsa öz varlığınla ödeme yapmana müsaade etmeli. Gidip sor ona.

"Şu kaşındıran pantolonları istiyorum."

"Pişman olmayacaksınız memur bey!" Sokak satıcısının yüzünde koca bir gülümseme beliriyor.

El bezi yığınından kayda değer bir şey bulmaya çalış.

Eline soğuk bir şey sürtüyor. Sentetik ve zarif... bir rüzgârlık. Üzerinde "SÖRF", "RÜZGÂR", "YAZ", "%100 SUGEÇİRMEZ" ve "SPOR" yazıyor. Hepsi farklı yazı tipleriyle yazılmış.

Bu ceket insan evriminin zirve noktası... İnsanlığın sugeçirmez olduğu gün.

Kullanışlı ama çevreni algılamanı biraz zorlaştırabilir. Muhtemelen kullanılan berbat yazı tipi yüzünden.

"İyi seçim memur bey! Çok sportif. Ve size özel fiyat sadece 4,5 reál!"

İşe yaramadı. Bulabildiğin tek şey yün bir pantolon. Baktığında kalçana dar, beline bol geleceğini anlayabiliyorsun.

Yünlü pantolonu kenara koy.

Sokak satıcısı yüzünde hayal kırıklığıyla "Olmadı mı?" diyerek araya giriyor. "Neden biraz daha bakmıyorsunuz memur bey? Ekonomiyi desteklemeye devam edin!"

Dokun.

Aşırı kaşındırıyor. Sanki kaşıntılı bir cehennem çukuru gibi.

O KADAR KAŞINDIRIYOR Kİ BİRİNİN AĞZINI BURNUNU DAĞITMAK İSTİYORSUN.

"Tamamen doğal malzemelerden üretilmiş, görüyor musunuz?" Sokak satıcısı araya giriyor ve elini kumaşın üzerinde gezdiriyor. "Gerçek yün. %100 deri dostu. 2 reále bırakırım!"

"Ekonomiyi kurtarmak mı? Neden bahsediyorsun sen?"

"Duymadınız mı memur bey? Ekonomik olarak bilinçli olmamız gerek. Parayı geri dönüştürüp döngünün içinde tutmak gerek! Yeni değil, ekonomik şeyler almak gerek!"

"Tavsiye için teşekkürler. Artık ekonomik olarak daha bilinçli olmaya çalışacağım."

"Çok havalı. Ekonomi size müteşekkir memur bey."

"Bana pek mantıklı gelmedi. Ekonomiyi neden kurtarmamız gerekiyor tam olarak?"

"Bir etrafınıza bakın memur bey! Bütün bu birinci sınıf mallar öylece duruyor, hiçbiri satılmıyor. Malların akışını sürdürmemiz gerek!"

"Gerçekten çocuklarımıza bırakmak istediğimiz ekonomi bu mu?"

"Bu ekonomi meselesi aslında kültürel sorunlardan dikkat dağıtmak için var. Şu... göçmenler ve..."

"Ve ne?"

"Bilmiyorum."

Sokak satıcısı "Önemi yok," diye cevap veriyor. "Tek önemli olan kutu. Bir bakın memur bey."

"Akademideki sosyalistler."

"Ah." Sokak satıcısı duraksıyor. "Bakın ben siyasetle ilgilenmiyorum. Ben herkesi seviyorum. Kutuya bakın!"

"Ve genetik bozulma."

"Bak, tek istediğim birkaç kıyafet almak."

"Ne güzel memur bey! Ekonomi de tam olarak bunu istiyor."

"Ama benim çocuğum yok. Sanırım."

"Üzüldüm memur bey. Çocuklarla her şey daha anlamlı. Çocuklar yokken ekonominin tadını kim çıkaracak?" Kıyafetleri işaret ediyor. "Size engel olmayayım. Kutuyu açıp biraz bakının."

"Doğanın kanunu böyle. Güçlü ekonomiler gelişir, zayıf ekonomilerin soyu tükenir."

"Benim soyum tükenmemeli memur bey! Bakmam gereken çocuklarım var. Bir ekonominin soyu tükenince bütün ekosistem çöker. Sonuçları düşünmeniz gerek!"

"Haklısın. Ekonomi Ana'yı kurtarmamız gerek!"

"İşte bu! Hepimiz üstümüze düşeni yapmalıyız. Sizin üstünüze düşen kutuyu açıp birkaç kıyafet almak."

"Rüzgârlığı almak istiyorum."

"Bahara hazırlanmak lazım, değil mi?" Sokak satıcısı memnun görünüyor.

(Şimdilik git.)

Kutudakileri incele.

Elini solmuş ve yırtılmış kıyafetlerin içine daldırmış buluyorsun. Tuhaf bir polyester karışımından üretilen kıyafetler olmadık yerlerinin kaşınmasına ve terlemesine sebep oluyor.

Kutu ya kedi sidiği ya da fakir yaşlı bir adam gibi kokuyor.

Sokak satıcısı "Hem ekonomik hem moda!" diye bağırıyor. "Jilet gibi görün ama ikinci el giy. Ekonomi dönsün!"

Ekonomiyi kurtarmak mı? Kulağa yanlış geliyor.

İçinde kıyafetler var. Yabancıların vücut kokusuna bürünmüş, ucuz, ikinci el kıyafetler.

"Utanmayın, bunlar birinci sınıf kıyafetler! Yüksek kaliteli kumaş ve retro tasarım! Tarzınızla ekonomiyi kurtarın memur bey!"

Peki öz varlıkla ödeme imkânı gibi birinci sınıf hizmetler ne olacak? Mümkün mü sor ona.