Konuşma · HALTER

Halter, yerde sahibini bekleyen bir köpek gibi sabırla bekliyor.

Bu, halterci olduğum için mi tanıdık geliyor?

Hayır, ondan değil... Eskimiş lastik kokusu, spor ayakkabılarının gıcırdaması, minderde ezilmiş dizin. Ve bir ıslık... ve hissiyat kayboluyor.

Sadece bir hatıra.

Başka bir hayattan... Genç ve fit olduğun hayattan bir hatıra.

(Bitir.)

"Kim, bak, bu bir tuzak. Halterin kelepçeleri yok."

"Haklısınız, ağırlıkları düşebilir. En iyisi ellememek."

"Hangi şerefsiz kelepçeleri çıkarmış ki? Bu bir suç olmalı."

"Spor salonu hâlâ işletiliyor olsaydı EPIS güvenlik yönetmeliği ihlal ediliyor olurdu. Ancak işletilmiyor. Artık buraya gelecek kimse yok."

"Aslında güvenlik risklerini umursamıyorum."

"Kimse umursamaz, ta ki halterin altında ezilene kadar."

Halteri kaldır.

İnsan dışı bir güç topluyorsun ve halteri havaya kaldırıyorsun. Bisepslerin titriyor ama sen vahşisin. Çocuk oyuncağı!

"İşte bu."

Halteri yere bırakırken sıcak bir başarı hissiyatı kafana vuruyor. Bir an kafana koyduğun her şeyi başarabilecek kadar güçlüymüşsün gibi hissediyorsun.

Hey, hâlâ bir hayalet binadasın... Ya biri bunu duyarsa? Ya burada olduğunu öğrenirlerse?!

"Güzel teknik." Teğmen başıyla onaylıyor.

"Ben gerçek bir şampiyonum!"

(Hiçbir şey söyleme, hissiyatın tadını çıkar.)

Onu yerden kaldırmayı başarıyorsun ama halter titrek ve güvensiz hissettiriyor, ellerin terden kayganlaşıyor. Anlaşılan sen bir canavar değilsin, formunda olmayan yaşlı bir adamsın sadece.

Bak, gördün mü! Burası lanetli!

Vücudun bile seni yüzüstü bıraktı. Kendini yaralamamış olman bir mucize.

Belki de o kapıyı kırarak girmek pek de iyi bir fikir değildi...

Hiçbir şey söyleme.

"Halter kaldırma benim de hiç favorim olmadı." Teğmen apaçık şekilde seni teselli ediyor.

"Karakolun spor salonunda demek istedim. Koşmayı tercih ediyorum. İnsanın kafanı boşaltıyor..." Sen rahatça kendine gel diye teğmen halterden uzaklaşıyor.

"Senin amına koyayım, mal halter!"

"Neyse, halter kaldırma zaten beyinsizlerin işidir."

"Benim de hiç favori egzersizim değildi." Teğmen apaçık şekilde seni teselli ediyor.

"Tam formumda değilim gibi. Ya da sadece avuçlarım kaygandı..."

"Düzgün bir ağırlık eldiveni kesinlikle daha sağlam kavramanızı sağlar." Teğmen onaylıyor.

"Eldiven giymek kesinlikle kolaylaştırır." Teğmen onaylıyor.

Yerde bir halter duruyor. Ağırlık demirlerinin rengi solmuş.

60 kg. Trisepslerin bu ağırlıkların karşısında mırıldıyor. Nasıl bir canavarın onlarla başa çıkacağını dünyaya göster. Kaldır onları.

Halterde kelepçe yok. Bu bir güvenlik riski.

Neden bu kadar tanıdık hissettiriyor?

Halteri yere bırakırken sıcak bir başarı hissiyatı kafana vuruyor. Bir an kafana koyduğun her şeyi başarabilecek kadar güçlüymüşsün gibi hissediyorsun.