Konuşma · ANKESÖRLÜ TELEFON

"Çok komiksin yavşak. Büyü biraz. Ha bir de, disko da öldü!"

"Ben karını siken adamım, Girard. Sabrımı tüketmeden önce telefonu ona ver."

"Bana neler döndüğünü söyle!" Artık sesinde korkuyu da hissediyorsun. Ses mikrofondan uzaklaşıp bağırıyor: "Bian, gel buraya!"

Sesler boğuk boğuk geliyor. İki kişi olduğunu anlıyorsun. Bir adam ve Bian adında bir kadın. Birbirleriyle sinirli bir şekilde konuşuyorlar. Ayak pıtırtıları geliyor, çocukları olabilir mi?

Tellerdeki gürültünün arasında yoğun bir Samara aksanına sahip bir kadının sesini duyuyorsun: "Girard... Girard, bu bir şaka. Biri şaka yapıyor..."

Daha fazla bağırış geliyor. Bir adamın birkaç kez sikerim dediğini duyuyorsun. Ardından telefon hattındaki çatırtılar kıyıya çarpan dalgalar gibi daha da artmaya başlıyor.

Hafif bir takırtı duyuyorsun. Mobilyaların devrildiğini duyduğuna eminsin.

"Ondan uzak dur, ben bir polisim!"

Tek bir kelime bile anlayamıyorsun, yalnızca hafif sesler duyuyorsun. Bir ses daha katıldı, bir çocuk. Bir şeyler kırılıyor... Ya da düşüyor mu? Yaklaşan adımlar var!

Bir şey, plastik çatırtısıyla telefona çarpıyor ve mikrofondan tıslama geliyor... Sonrasında bağlantının kesildiğini ifade eden sesi duyuyorsun.

"Ne yapıyorsunuz?" Teğmen mesafesini koruyordu ama şimdi yaklaşıyor.

"Birazcık eğleniyordum o kadar, neden abartıyorsun?"

"Abartmak mı?!" Teğmenin suratında tek bir kas bile oynamıyor.

Sana saygısı azaldı... Ama sadece birazcık.

"Hadi gidelim, yeter bu kadar telefon."

"Haklısın Kim... Kötü oldu, bunu yapmamalıydım..."

"Haklısınız, yapmamalıydınız."

Özrünü kabul ediyor.

"Nerede yanlış yaptığımı anlamıyorum."

"Telefon şakası yapıyordunuz." Teğmenin suratında tek bir kas bile oynamıyor.

Of ya, inanmıyorum, ne yaptın sen?

"Bekle Girard! Konuşmaya devam edelim dostum!"

"Durun! Sadece şaka yapıyordum, karınla yatmıyorum!"

"Durmayacağım. Karını sikmeye devam edeceğim, Girard."

"Ne yapıyorsunuz?" Teğmen mesafesini koruyordu ama şimdi yaklaşıyor.

"Haklısın Kim... Kötü oldu. Çok kötü. Bunu yapmamalıydım..." (Kapat.)

"Ne? Birazcık eğleniyordum o kadar, neden abartıyorsun?"

"Ben Mazov'um. Kraz Mazov."

"Çok komiksin yavşak."

"Hiç kimse değilim, üzgünüm, bunu yapmamalıydım..."

"Önemli değil, telefonu ona ver, beklemeyi sevmem."

"Ben Pierre, telefonu ona ver. Beklemeyi sevmem."

"Girard... Tam bir şerefsiz ismi. Değiştir... İsmini değiştir!"

"Kaç yaşındasın, beş mi?" Arkadan bir kadın sesi geliyor ve Girard tekrar konuştuğunda sesi kısık geliyor...

"Aradığın için teşekkürler yavşak!"

"Üzgünüm, yanlış numara."

"Endişelenme dostum... Hepimizin başına gelir. Sana iyi günler!"

"Alek Tırik orada mı? Alek Tırik ile konuşabilir miyim lütfen?"

"Hayır, ama bu numarayı tekrar çevirirsen Fenasi Kerim'le konuşabilirsin. Güle güle, yavşak!"

Sen bir sürprizsin, karısını iste...

10 sent at ve rastgele bir numara çevir: 005-11-11-313.

Arıyor...

Bu sefer bir adam hızlıca yanıtlıyor: "Yorgunum..." Sesi sigara içmekten kalınlaşmış. Arkada daktilo sesi duyuyorsun.

Uzun bir süredir kimseyle konuşmamış gibi.

"Ben de yorgunum."

"Yazmadan bir ay geçirebilsem... Hayır, iki ay... Beynim yenilenir. Liberalizmi sikeyim..."

Adam iç çekerek kapatıyor.

Genelde duyduğun bağlantı kesilme sesi gelmiyor, yalnızca ahize sessizliğe bürünüyor... Makine hâlâ bir numara girmeni bekliyor.

Parayı yutmaya vakti yetmemiş gibi. Bazen olur.

Şanslısın. Arama, ankesörlü telefonun algılayamayacağı kadar hızlı bitti. Ücret ödemeden bir arama daha yapabilirsin.

"Sana yardımcı olabileceğim bir şey var mı? Ben polisim."

"Yok."

"Neden yorgunsun?"

"Yazmaktan. Yazmaktan nefret ediyorum... Ama yazmaya dönmem lazım."

10 sent daha at ve uzun numarayı bir kez daha ara.

Numarayı tekrar arıyorsun... Daha önce defalarca yaptığın gibi. Artık gayet iyi hatırlıyorsun: 001-41-44-47-11-17-361-451-67-451-451.

Arıyor...

Arıyor...

Arıyor...

Arıyor...