Konuşma · YAZILIMCI SOONA

"Çoğu insan, nekroplazmanın gerçek olduğunu bilmez."

"Harika. Ne konuda konuşuyoruz ki biz şu an? Ve neden?" İşine dönüyor. Sohbetin bu kısmının bittiğine dair net bir işaret.

(Başınla onayla.) "Bilgece, muhtemelen. İnanmamak yani."

"Evet, hayaletlerle ilgisi yok..."

"Bu bilgiyi resmî kayıt altına almanız gerekmediğinin farkındasınız, değil mi?" Teğmen sana fısıldıyor.

Kadın klavyesine döndü bile.

Dünyadaki iki milimetrelik deliğe dair bir teori geliştir.

Buna gerek yok. Çoktan geliştirdin zaten. Uzun zaman önce.

Dur biraz... Nasıl?

Bir yerlerde, çoktan unuttuğun bir sohbette, bu düşünceler senin içinde şekillendi. Bir mutfak tezgâhının arkasında, akşam ışığında.

İçki ve sigara içerken. Bir arkadaşınla.

Ve bir kadınla. O da oradaydı. Saçı şampuan kokuyordu ve sigara içiyordu.

"Soona, bu pusun çıkış noktası."

"Ne?"

"Yutak, onun başladığı yer. Mini bir pus."

"Fakat..." Kafasını kaldırıyor, bu olasılığı düşünürken gözlerinde korku var. "Fakat pus burada değil. Sınırdan binlerce kilometre uzaktayız."

Bu onu rahatlatıyor.

"Hayır." (Önce yukarı bak.) "Sınırdan tam 20 metre ötedeyiz."

Başını kaldırıp çatının altındaki karanlığa, sonra sana bakıyor.

Dikkati tamamen senin üzerinde.

Teğmenin de öyle. Gözlüğünü çıkarıyor.

"Pus sadece bir etki. Dünya ile onun arasındaki bir geçiş."

"O hâlde... o ne?"

Hiçlik. Hayır... Hiçlikten de azı. Hayır...

"Hiçlikten azının da azı o. Gerçekliğin ebedî istirahat hâli. Bir düşün, bütün bunlar..." (Ellerini aç). "Hiç var olmamış."

"O hâlde pus da..."

"Sadece bir geçişim."

"Fakat geçişim etkisi henüz başlamamış belli ki. Biz buradayız ve pus da yok."

"Günün birinde, daha da büyüdüğünde, pus olacak."

"Anlıyorum..." Gözlerini kapatıyor. "Pusu dışarıdaki bir okyanus değil, tıpkı kanser ya da küf hücresi gibi metastaz yapar şekilde tanımlayan bir teori. Dünyanın içindeki noktalarda ortaya çıkan bir durum."

(Başınla onayla.) "Burası da o yerlerden biri."

Kadın bir saniyeliğine sessiz kalıyor. Sonra ağzını açıyor. "Buna göre, ne zaman..."

"...yutmaya mı başlayacak? Başlamış bile. Sesi yutarak başlamış."

"Bilgileri de," diyerek başıyla onaylıyor. "Doğu Insulinde faaliyet alanında veri kayıplarına neden olmuş. Peki neden bir kilisenin içinde oluştuğunu düşündünüz mü? Ayrıca ne zaman ve nasıl büyümeye başlayabileceğini? Başka etkileri olup olmadığını? Ses ve bilgiye ek olarak yani..."

Zihinsel bir açlık tüm benliğini sarıyor, korkuyu bir kenara itiyor.

"Madem soru yağmurundayız, benim de bir sorum var. Bunları siz nasıl bilebiliyorsunuz? Şüphe ettiğimden değil," diye açıklıyor. "Sadece merak ediyorum, bir RHM dedektifi..."

...bunları nasıl düşüneceğini nasıl bilebilir?

"Sanırım bunu daha önce düşünmüştüm. Oradan biliyorum."

"Amatör bir entroponolojik polis memuru... Bundan daha tuhaf şeyler duydum demek isterdim ama emin değilim. Bu çılgınca bir tahmin ama. İyi ifade edilmiş olduğunu da ekleyeyim..."

"Evet, çok ilginç ama ben biliyorsunuz demezdim. Bu bir tahmin. Entroponetik üzerine çalışan bilim insanları tarafından kanıtlanması gereken bir tahmin."

"Kilisenin içinde oluşmamış, kilise onun etrafında oluşmuş."

"Tabii ya! Ahşap bir lahit ya da..." Doğru kelimeleri arıyor. "Bir tür karantina tesisi, ilk yerleşimciler inşa etmiş."

"Veya tesadüf olabilir."

"Evet ama olsun. Ben de bunu düşündüm. Kötü haber şu ki Revachol yerleşiminin ilk 10 yılında inşa edilen tam yedi ahşap kilise vardı."

"Birçoğu Devrim sırasında yakıldı ya da daha öncesinde, hükümdarlık döneminde başka amaçlar için kullanıldı. Hepsinde delik vardır demiyorum ama..."

Bazılarında olabilir. Havada asılı siyah bir tanecik...

"Evet. Dürtüsel hareket etmişler. Ya da unuttuğumuz bazı dinî törenlerin eseri."

"Ben de aynısını düşündüm. Kötü haber şu ki Revachol yerleşiminin ilk 10 yılında inşa edilen tam yedi ahşap kilise vardı."

(Sonuçlandır.) "Bir gün bütün dünya o iki milimetrelik delik gibi olacak."

Kadın suskunlaşıyor. Vitray camdaki delikten içeri rüzgâr esiyor. Soğuk ve nemli.

"Bu kısmı kullanmayacağım ama geri kalanı ile... Bunların bazılarıyla durumu ekibin geri kalanına açıklamaya başlayabilirim. Deli olduğumu düşünecekler ama..."

"Hanımefendi, kesinlikle deli olduğunuzu düşünecekler."

Omuz silkiyor. "Bir şey daha söyleyeceğim; belki de uzaydaki bu nokta etrafına anodik müzik kulübü kurmak berbat bir fikir değildir?"

"Kulüp burayı ve gerçekliğin geri kalan kısmını bir arada tutan tek şey."

"Ben o kadar büyük konuşmazdım..."

"EVVVVEEETT! EVRENİN IŞIĞI BİR KEZ YANDI MI ASLA SÖNMEZ!"

"Sağ ol, Erik Kafa. Burada bırakalım mı? Bu semtte yürütmemiz gereken entroponolojik olmayan işler var."

"Buna diyecek başka ne var ki? Hiç."

"Evet, bu hâlâ delice ama zaten ben de deliyim."

"Belki de."